Gold Cross

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Ἐδάφια Ἁγίας Γραφῆς καὶ Μετενσάρκωση...


Π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δρ. θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
ΕΔΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ
ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Μερικ Γραφικ δάφια
Ο ποκρυφιστς πο ποστηρίζουν τι Καιν Διαθήκη κηρύττει τμετενσάρκωση, πικαλονται μερικ δάφια τς Γραφς.
Τ περιοδικ "Παραψυχολογία" το Γ. Βουλούκου ναφέρεται στ Μάτθ.' 18: «ως του παρέλθη ορανός κα γ, οτε να γιώτα μικρστιγμ δν θ καταργηθ π τν νόμον, μέχρις του γίνουν λα», μεταφράζει τo περιοδικ κα σχολιάζει: «Ποι νόμο; χι τ νόμο τν γραμματέων κα Φαρισαίων, λλ τ νόμο το Κάρμα!»! (Παραψυχολογία,ούνιος 1980, σ. 92).
λλ Χριστς μιλάει στ δάφιο ατ γι τ σκοπ τς λευσής Του. «Μ νομίσητε», λέγει, «τι λθον καταλύσαι τν νόμον κα τος προφήτας· οκ λθον καταλύσαι, λλ πληρσαι». Ο Χριστς ξεπλήρωσε κα λοκλήρωσε τ νόμο κα τος προφτες. ναφερόμενος στ λόγο τς Παλαις Διαθήκης, «φθαλμν ντ φθαμού», προσθέτει: «γ δ λέγω μν μ ντιστναι τ πονηρώ··· » (Μάτθ. ' 17. 38). χι μόνο νμν νταποδίδει κανες περισσότερα π κενα πο δικεται, λλ κα ν μν νταποδίδει καθόλου τ κακό. Δν γίνεταιδ παινιγμς γι κάρμα κα μετενσάρκωση!
να λλο δάφιο, στ ποο ναφέρεται τ περιοδικ "Παραψυχολογία" εναι τ Ρώμ. στ' 23. Σχολιάζει: «Τί λλο μπορεν σημαίνει παρ τ τι τ Κάρμα γι τς κακς πράξεις συνεπάγεται πιστροφ στ γ γι ν φέρει κανες τ θνητότητα μέχρι πο μαρτωλς ν χει μάθει τ μαθήματά του;» (Παραψυχολογία, ούνιος 1980, σ. 92).
Τ Ρώμ. στ' 23 ναφέρει, «τ γρ ψώνια τς μαρτίας θάνατος, τ δ χάρισμα το Θεο ζω αώνιος ν Χριστ ησο τΚυρίω μν». μαρτία εναι χωρισμς το νθρώπου π τν Θε κα δηγε στν πνευματικ θάνατο. μως ταν μαρτωλς προστρέξει στν γάπη το Θεο κα ναγεννηθε μ τ δωρε το Θεο «ν Χριστ ησο», δηγεται π τθάνατο στὴ...
ζωή.
πως χει λεχθε ατ ναγέννηση δν συντελεται σ διάστημα πολλν ζων, λλ μπορε ν γίνει κα σ μια στιγμή. Ατ συνέβη μ τ ληστή, πο ζήτησε τ λεος το Χριστο.
πόστολος άκωβος ναφέρει πς ταν κανες παρασυρθε π τ δική του πιθυμία, πειράζεται κα πιθυμία τογενν τν μαρτία κα μαρτία τ θάνατο, δηλαδ τν πνευματικ θάνατο. μως πνευματικς ατς θάνατος ξεπερνιέται μ τν πνευματικ ναγέννηση το νθρώπου, πο εναι ποτέλεσμα χι τς δικς του προσπάθειας, λλτς βούλησης το Θεο (ακ. ' 14-18).
Κα πάλι διαπιστώνουμε πς σ' ατ τ δάφιο δν γίνεται λόγος γι κάρμα κα μετενσάρκωση, λλ γι τ ποτέλεσμα τς νθρώπινης μαρτίας κα γι τ ποτέλεσμα τς χάρης το Θεο.
Χριστς μίλησε γι "νωθεν γέννηση", ννοώντας τν πνευματικ ναγέννηση, πο συντελεται μ τ γιο βάπτισμα κα μ τ ζω στν κκλησία (ω.γ' 3-5).Ο ποκρυφιστς το περιοδικο "Παραψυχολογία" χρησιμοποιον κα ατ τδάφιο γι ν τονίσουν: «Ν μία λεκτικ κα σαφς δήλωση τς ναγκαιότητας γι τν νθρωπο ν περν π ζω σζω μέχρι πο ν φθάσει σ πνευματικ πιτεύγματα» (Παραψυχολογία, ούνιος 1980, σ. 92).
δ πονοεται σφαλς νθρώπινη προσπάθεια, π ζω σ ζωή, μ σκοπ ν δηγήσει νθρωπος τν αυτό του σπνευματικ πιτεύγματα, συμπεραίνει τ διο περιοδικό. μως τ δάφιο μιλάει γι "νωθεν γέννηση", γι δρο τοΘεο, πο ποκλείει κάθε ννοια ατοσωτηρίας, στν ποία βασίζεται διδαχ το κάρμα κα τς μετενσάρκωσης.
σωτηρία δν συντελεται μ τς προσπάθειες το νθρώπου, πο πεκτείνονται "π ζω σ ζωή", λλ μ τ θυσία τοΧριστο, πο εναι μία κα μοναδική· «μία γαρ προσφορ τετελείωκεν ες τ διηνεκές τους γιαζομένους» (βρ. Γ 14). Χριστς σώζει τος πιστούς, δν σώζονται μόνοι τους. Δν ρχεται κάθε φορ μ νέα νσάρκωση ν τος σώσει, λλ λθε κα πρόσφερε τ σωτηρία μ τν μία κα μοναδική Του θυσία. Κα μες λοι πο νταχθήκαμε μ τ γιο Βάπτισμα στσμα το Χριστο κα ζομε "ν Χριστ", προσβλέπουμε τώρα χι σ λλες μετενσαρκώσεις, λλ στ δευτέρα παρουσία Του, πο θ σημάνει γι λους μας τν νάσταση τν σωμάτων, τν φθαρσία κα θανασία. (Βλ. κα σα κτίθενται στβιβλία μας, "Ατογνωσία, ατοεξέλιξη, σωτηρία", Πρέβεζα 1991 κα ρθόδοξη κκλησία. Πίστη-Λατρεία-Ζωή", Πρέβεζα 1991).
Ο ποκρυφιστς μ τος ποίους σχολούμεθα δν δέχονται ατ τ διδαχ κα πορρίπτουν τ δευτέρα Παρουσία τοΧριστο.
Σύμφωνα μ τ δοξασία το Κέϋση, τν ποία ποδέχεται κα Γ. Βουλοκος, «τ Πνεμα το ησο Χριστοκδηλώθηκε πολλς φορς στ γ, πρν τν ρχομ το ησο. Μερικές φορς κδηλώθηκε μέσω κάποιου σν τν Μελχισεδκ κα λλες φορς κδηλώθηκε σν πνευματικ πιρρο μέσω κάποιου δασκάλου πο διατηροσε τν λατρεία το νς θεο» (Βλ. Λάνγκλεϋ, σ. 124).
Κατ τν ντίληψη ατή, ατ πο Χριστς ταν, μπορε ν γίνει κάθε νθρωπος· « Χριστς πο κδηλώθηκε διος, μέσω το σώματος το ησο, συμπλήρωσε τν δική του νάπτυξη στν γ· ατ δημιουργε τν πεποίθηση στν διαβεβαίωσή Του πρς τος μαθητές Του, τι ατο θ σαν κανο ν κάνουν λα σα Ατς εχε κάνει. Ατ ταν προφανς δύνατον, ν πρόκειτο ν παραμείνουν τόσο τελες πνευματικά, σο ταν κενο τ διάστημα. Προϋποτίθεταιτι θ πέστρεφαν πολλς φορές προτου μπορέσουν ν φτάσουν στ στάδιο τς δικς Του διαφώτισης» (Λάνγκλεϋ, σ. 129).
Μ' ατ τ δεδομένα Χριστς δν ταν Σωτήρας το κόσμου, πως ναφέρει γία Γραφ (Λούκ. β' 11. Πράξ. δ' 12. Ρώμ. Γ 8-13), λλ λθε μ μοναδικ σκοπ τ δική του προσωπικ "ξέλιξη" κα "σωτηρία". σταυρς το Χριστο δνχει, σύμφωνα μ' ατ τν ντίληψη, ξιλεωτικ χαρακτήρα εναι μόνο να παράδειγμα, γι ν δείξει στος παδος Το«χι μόνον τν εκολία, μ τν ποία μπορον ν γκαταλειφθον ο γήϊνοι δεσμο τς σάρκας, λλ τν λικσημαντότητα το σώματος φ' του σταματήσει ν στεγάζει τν ψυχή... Πρίγκηπας τς Ερήνης κατλθε στν γ μνθρώπινη μορφ γι ν συμπληρώσει τν δική Του νάπτυξη» (Λάνγκλεϋ, σ. 131).
Μ' ατ τ βάση δευτέρα παρουσία το Χριστο, λπίδα τν χριστιανν, πο θ σημάνει τ δική τους σωματικνάσταση, τν εσοδο στν αώνια ζω σ φθαρσία κα θανασία (' Κόρ. ε' 13-58), κυρώνεται. Κέϋση, ναφερόμενος στς διάφορες "κδηλώσεις", πως σχυρίζεται, το Χριστο, καταλήγει: «Τί σχέση χει ατ τ συμπέρασμα μ τ Δευτέρα Παρουσία; Λοιπόν, χοντας πόψη τ σα νεφέρθησαν, παύει ν πάρχει Δευτέρα Παρουσία » (Λάνγκλεϋ, σ. 124). Ο Γ. Βουλοκος ποστηρίζει:
«... Χριστός, μ τν ρώτηση «ποις λένε τι εμαι» (Μάτθ. στ' 13-14), θελε ν μάθει ποις πίστευαν ο νθρωποι τι εχε πάρξει σ μία προηγούμενη ζω κα πόθεση πιβεβαιώνεται π τν πάντηση τν μαθητν, τι ατς ταν λίας ετε ερεμίας, «μία πάντηση τν ποία οτε διέψευσε οτε πιβεβαίωσε» (Παραψυχολογία , "ούνιος 1980, σ. 91).
σχυρισμς ατς εναι σφαλμένος. Γιατί Χριστς πογραμμίζει δ τ Θεανδρικ Το πόσταση, ναφερόμενος στν πίστη πο διακήρυξε Πέτρος: «Σ ε Χριστς Υἱὸς το Θεο το ζντος», «Μακάριος ε, Σίμων Βαριωνά, τι σρξ κα αμα οκ πεκάλυψε σοί, λλ' Πατήρ μου ν τος ορανος». ληθιν ταυτότητα το Χριστοποκαλύφθηκε στν Πέτρο χι π νθρωπο, λλ π τν διο τ Θεό! (Μάτθ. στ' 16-18).
Τ τι Χριστς δν ρχεται μ λλεπάλληλες νσαρκώσεις, πογραμμίζει διαιτέρως πρς βραίους πιστολή. «Καπως ο νθρωποι μία φορ πεθαίνουν κα στέρα ρχεται κρίσις, τσι κα Χριστός, φο μία φορ θυσιάσθηκε δι νπάρη πάνω του τς μαρτίας τν πολλν, θ μφανισθ δι δευτέραν φορν χωρς μαρτίας ες κείνους πο τνναμένουν δι τν σωτηρίαν τος» (βρ. θ' 27-28). Χριστός, λοιπν δν λθε πολλς φορές, μ διαφορετικ σώματα κανόματα, λλ μόνο μία κα ναμένεται ν ξαναέλθει κατ τ δευτέρα Του Παρουσία.
πομένως τ δάφια ατά, στ ποα καταφεύγουν ο ποκρυφιστές, πο σχυρίζονται πς δθεν Καιν Διαθήκη διδάσκει τ κάρμα κα τ μετενσάρκωση, εναι ντελς σχετα μ' ατ τ θέμα.

α) σχέση λία - ωάννη
λλ σοι σχυρίζονται πς μετενσάρκωση εναι χριστιανικ διδασκαλία, πικαλονται διαίτερα τ δάφια π τεαγγέλιο το Ματθαίου, στ ποα ναφέρεται τ νομα το προφήτη λία. Τ περιοδικ "Παραψυχολογία" στ ποοναφερόμαστε (σέλ. 91) γράφει:
«Γι τν ωάννη τ βαπτιστ επε, κα ἐὰν θέλετε ν το παραδεχθτε, ατς εναι λίας ποος μέλλει ν λθη (Μάτθ.α' 14), λίας δη λθε κα δν τν ναγνώρισαν λλ το καναν ,τι θελαν" (Μάτθ. ζ' 12 κα πίσης Μάρκ. θ' 13). Τί πιθανς ννοιες μπορον κα ο δύο ατς ρήσεις ν χουν παρ τ τι ωάννης ταν μία μετενσάρκωση το προφήτηλία;».
ν μελετήσουμε προσεκτικ τ Μάτθ. α' 9-14, θ δομε πς ωάννης διακρίνεται π τν προφήτη λία, ν κατλλο τρόπο ταυτίζεται μ ατόν.
«Οτος γρ στι περ ο γέγραπται δο γ ποστέλλω τν γγελόν μου πρ προσώπου σου, ς κατασκευάσει τν δόν σου μπροσθέν σου. μν λέγω μίν, οκ γήγερται ν γεννητος γυναικν μείζων ωάννου το βαπτιστο... Κα εθέλετε δέξασθαι, ατς στιν λίας μέλλων ρχεσθαι. χων τα κούειν κουέτω».
Μεταξ τν γεννηθέντων π γυνακες δν μφανίσθηκε μεγαλύτερος π τν ωάννη τ βαπτιστή. Οτε λίας, οτελλος προφήτης! ν θέλετε ν τ παραδεχθτε, ατς εναι λίας πο μελλε ν λθει· « χων τα κούειν κουέτω»·κενος πο χει πνευματικ ατιά, ς κούσει κα ς ντιληφθε τ νόημα ατν τν λόγων. Δν πρέπει λοιπν κανες νπάρει τος λόγους ατος κατ γράμμα. Πρέπει ν τος δώσει πνευματικ νόημα!
τσι λίας ταυτίζεται κα δν ταυτίζεται μ τν ωάννη· λθε, λλ κα μέλλει ν λθει!
«λίας μν ρχεται πρτον κα ποκαταστήσει πάντα· λέγω δ μν τι λίας δη λθε, κα οκ πέγνωσαν ατόν, λλ'ποίησαν ν ατ σα θέλησαν οτω κα υἱὸς το νθρώπου μέλλει πάσχειν π' ατν. Τότε συνήκαν ο μαθητα τι περ ωάννου το βαπτιστο επεν ατος» (Μάτθ. ζ' 11-13).
γιος ωάννης Χρυσόστομός μας δίνει τν ρθ ρμηνεία τν δαφίων ατν. Χριστός, λέγει, επε πς «ατς εναι λίας πο πρόκειται ν λθει»!..μως τώρα λέγει πς λίας «λθε». Κα πάλι λέγει πς ταν θ λθει λίας θ ττακτοποιήσει λα. Δν πρέπει ν νομίζουμε πς τ λόγια ατ ντιφάσκουν, λέγει Χρυσόστομος. Γιατί ταν λέγει πς θ λθει λίας κα θ ποκαταστήσει τ πάντα ννοε τν διο τν λία κα τν πιστροφ τν ουδαίων, πο πρόκειται ν γίνει τότε, κατ τν χρόνο πρν π τ δευτέρα παρουσία το Χριστο. Όταν μως λέγει πς «ατς εναι κενος ποπρόκειται ν λθει», νομάζει λία τν ωάννη, λόγω τς μοιότητας το ργου του μ τ ργο το λία.
Χρυσόστομος φέρει σν παράδειγμα τος προφτες, πο κάθε βασιλέα πο διέπρεψε, τν νόμαζαν Δαυίδ, κα τοςουδαίους τος νόμαζαν ρχοντες τν Σοδόμων ξαιτίας τς συμπεριφορς τν (σ. ' 10). «Διότι πως κριβςκενος θ εναι πρόδρομος τς δευτέρας παρουσίας, τσι κα ατς πρξε πρόδρομος τς πρώτης παρουσίας το» (Χρύσ, Ες Μάτθ, Λόγος ΝΖΊ, ΕΠΕ 11, σ. 287-289). Ο γιες Γραφές, λέγει Χρυσόστομος, μιλον γι δύο παρουσίες τοΧριστο· κα γι' ατν πο γινε κα γ ατν πο θ γίνει. Αλλά ο προφτες πενθυμίζουν κα τς δύο. Τς μίας, δηλαδ τς δευτέρας, θ εναι πρόδρομος λίας (Μαλαχ. δ' 5), ν τς πρώτης γινε πρόδρομος ωάννης, τν ποο Χριστς νόμασε λία· «χι πειδ το λίας, λλ' πειδ πραγματοποίει τo ργο κείνου. Όπως κριβς δηλαδκενος θ γίνει πρόδρομος τς δευτέρας παρουσίας, τσι κα ατς πρξε πρόδρομος τς πρώτης» (Χρύσ, Ες Μάτθ., Λόγος ΝΖ' 1. ΕΠΕ 11. σ. 283-285)
Στν δια μιλία Χρυσόστομος ρμηνεύοντας τ δάφια Μάτθ. α' 14 κα Μαλαχ. γ' 1. δ' 4-5 πογραμμίζει πς Χριστς επε τος λόγους ατος γι ν δηλώσει τι ωάννης το λίας κα λίας το ωάννης πειδ κα ο δύο εχαν τν δια ποστολ κα τι κα ο δύο γιναν πρόδρομοί Του. Γι' ατ κα δν επε πλς «ατς εναι λίας», λλά, ἐὰν θέλετε ν τ παραδεχθτε, ατς εναι. Δηλαδή, ν ξετάσετε τ γεγονότα μ καλ διάθεση. Δν ρκέσθηκε σ' ατ , λλγι ν ποδείξει πς παιτεται σύνεση, φο επε τ «ατς εναι λίας», πρόσθεσε: «Ατς πο χει πνευματικ ατιδι ν' κούη, ς τ κούη ατ» (Χρύσ. , Ες Μάτθ., Λόγος ΛΖ' 3, ΕΠΕ 10, σ. 571-573).
ρμηνεία ατ τν δαφίων στ ποα ναφερθήκαμε, κατοχυρώνεται πόλυτα κα μ τ Λούκ. ' 17: «Κα ατς προελεύσεται νώπιον ατο ν πνεύματι κα δυνάμει λιου», δηλαδ θ ταν μέτοχός του χαρίσματος κα τς δυνάμεως το λία! λλωστε προφήτης Μαλαχίας προσθέτει κα τν πατρίδα κείνου πο ναμένεται ν λθει πρν π τδευτέρα παρουσία το Χριστο, καθς κα τ εδικ ργο πο πρέπει ν κτελέσει. Γράφει:
Και δο γω ποστελ μν λιαν τν Θεσβίτην, πρν λθεϊν τν μεραν Κυρίου τν μεγάλην κα πιφαν, ςποκαταστήσει καρδίαν πατρς πρς υον κα καρδίαν νθρώπου πρς τν πλησίον ατο, μ λθων πατάξω τν γνρδην» (Μαλαχ. δ' 4-5).
ωάννης δν εναι βέβαια Θεσβίτης. οτε θ εναι πρόδρομος τς φοβερς δευτέρας παρουσίας το Χριστο, κατ τνποία Κύριος μέλλει ν «πατάξη τν γν ρδην». Κατ τν πρώτη λευση το Κυρίου, τς ποιας πρόδρομος ταν "ωάννης, δν συνέβη κάτι τέτοιο. Ο Χριστός δν λθε ν κρίνει τν κόσμο, λλ ν σώσει τν κόσμο (ω. β' 47). Ακόμη ποστολ το Θεσβίτη θ εναι ν πείσει τος ουδαίους ν πιστεύσουν στ Χριστό, στε ν μ ξολοθρευθον λοιταν θ λθει Κύριος. Γι’ ατ κα πογραμμίζεται πς θ τ ποκαταστήσει λα (Μάτθ. ζ' 11), δηλαδή, θ παναφέρει στν ρθ πίστη τος ουδαίους πο θ ζον τότε (πρβλ. Ρώμ. α' 25-26).
λίας δν πέθανε, νελήφθη (Δ' Βασιλ. β' 11)· δν μπορε λοιπν ν μετενσαρκωθε, φο δν γκατέλειψε τν σάρκα του. Γιατί πς θ μποροσε ν βρίσκεται ταυτόχρονα σ δυ διαφορετικ σώματα; Πρέπει κι ατς ν πεθάνει μ φυσικθάνατο, πως λοι ο νθρωποι (Ψάλμ. π' 49). Πρέπει λοιπν ν λθει κα πάλι. Τοτο θ γίνει πρν π τ δευτέρα παρουσία, κατ τν ποχ το ντίχριστου, θ κηρύξει στος ουδαίους κα ταν κπληρώσει τν ποστολή του θθανατωθε· μως θ ναστηθε (ποκ. α' 7-14. ε' 42-56).
λίας μφανίζεται πάνω στ ρος τς Μεταμορφώσεως μαζ μ τν Μωϋσ, στέρα π τ γέννηση το ωάννη. ν τσυμπεράσματα τν παδν τς μετενσάρκωσης σαν ρθά, τότε γία Γραφ πρεπε ν τν ναφέρει μ τ νομα "ωάννης"· κα ο μαθητς πρεπε ν βλεπαν τν "ωάννη", χι τν λία!.
Τ δάφια λοιπν πο ναφέρονται στ σχέση νάμεσα στν λία κα στν ωάννη τν πρόδρομο δν δικαιώνουν τςπόψεις τν ποκρυφιστν, πς τάχα Καιν Διαθήκη κηρύττει τ κάρμα κα τ μετενσάρκωση. ναμενόμενος λίας δν ταν ωάννης πρόδρομος. διος τ ρνήθηκε ατ ταν ρωτήθηκε ν εναι λίας: «Κα ρωτησαν ατν τί ον; λίας ε σύ; κα λέγει: οκ εμ»(ω. ' 21).

β) περίπτωση το κ γενετς τυφλο
Ο ποκρυφιστς στος ποίους ναφερόμαστε πικαλονται κα τν περίπτωση το κ γενετς τυφλο (ω. θ' 1-7):
«Στν περίπτωση το τυφλο κ γενετς νδρα ρώτηση τν μαθητν το "Ραββί, ποις μάρτησε, ατς ο γονες το δι ν γεννηθ τυφλός;" δείχνει καθαρ τν πίστη τους στ μετενσάρκωση. πιθυμοσαν ν μάθουν ν ταν κάρμα τν γονέων το νδρα ν χουν να τυφλ γιό, μήπως νδρας προσβλήθηκε π τύφλωση γι ν διευθετηθε κάποιο λάθος πο εχε διαπραχθε σ μία προηγούμενη ζωή. Πρέπει ν σημειωθε τι ησος δέχθηκε ατ τν ρώτηση σν μίαπόλυτα φυσιολογικ κα δίχως πιτίμηση» (Παραψυχολογία "ούνιος 1980, σ. 92).
δ πρέπει ν πομε πς διος ησος, μ τν πάντησή του πέκλεισε τν περίπτωση πο προβάλλεται στποκρυφιστικ περιοδικό: «Οτε οτος μαρτεν οτε ο γονες ατο, λλ' να φανερωθ τ ργα το Θεο ν ατ» (ω. θ' 3).
Χριστς ναφέρεται δ στ ποτέλεσμα κα χι στν ατία. Τ διο κάνει κα πολλς λλες φορές. τσι ναφέρει, «ες κρίμα γ λθον ες τν κόσμον τοτον, να ο μ βλέποντες βλέψωσι, κα ο βλέποντες τυφλο γένωνται» (ω. θ' 39).δ δν δηλώνει τ σκοπ τς λευσής του, λλ τ ποτέλεσμα. Γιατί ταν μιλάει γι τ σκοπό, πογραμμίζει πς δνλθε ν κρίνει, λλ ν σώσει τν κόσμο (ω. γ' 17). τσι κα στν περίπτωση το τυφλο· πογραμμίζει τ ποτέλεσμα τς τύφλωσής του· «να φανερωθ τ ργα το Θεο ν ατ».
Μ ποιν τρόπο θ φανερώνοντο τ ργα το Θεο; γιος ωάννης Χρυσόστομος λέγει πς ο βραοι κουαν πς Θες πλασε τν νθρωπο, φο λαβε χμα π τ γ. Κα Χριστς κανε τ διο: Γι ν ναπλάσει τ μάτια τοτυφλο λαβε χμα. τσι δείχνει μπρακτα πς ατς εναι κενος πο πλασε τν νθρωπο. Μ τ ν πλάσει μάτι καν το δώσει τν νέργεια το φωτός, φανέρωσε τν κρυφή του δόξα· Ατς εναι Δημιουργς κα ναδημιουργς τν πάντων, δ Ατο δημιουργήθησαν κα δ ατο ναδημιουργονται τ πάντα!
Ο μαθητές, λέγει Χρυσόστομος, δν επαν ατ πο επαν π μορφ ρώτησης, λλ' πορίας. Γιατί στν περίπτωση το κ γενετς τυφλο δν θ μποροσε κανες ν βρε τν ατία τς τύφλωσης σ μαρτία. διος δν πρόλαβε νμαρτήσει, γιατί γεννήθηκε τυφλός, ν ατία τς τύφλωσης δν μπορε ν εναι μαρτία τν γονέων του, φο τ παιδδν τιμωρεται γι τς δικίες τν γονέων του. τσι τ νόημα τν λόγων τν μαθητν ταν: Τί καμε ατς καγεννήθηκε τυφλός; Γιατί συνέβη ατό; (Χρύσ., ες ω, Λόγος ΝΣΓ 1, ΕΠΕ 14. σ. 27).

γ) «Ό, τί σπείρεις θ θερίσεις»
Ο πέρμαχοι τς μετενσάρκωσης ναφέρονται διαίτερα στν πόστολο Παλο. Τ περιοδικ "Παραψυχολογία" σημειώνει:
« γιος Παλος πίστευε σαφς στ Μετενσάρκωση. χει δη παρατεθε ρήση πο εναι πιτομ το Νόμου τοΚάρμα: "Μν πλανάσθε, θες δν μπαίζεται· κενο πο θ σπείρει νθρωπος ατ κα θ θερίσει", λλ ο στίχοι ποκολουθον (Γάλ. στ' 8-9) πηγαίνουν μακρύτερα: "κενος πο θ σπείρη ες τν σάρκα του, θ θερίση π τν σάρκαν διαφθοράν. κενος δ πο θ σπείρη ες τ Πνεμα, θ θερίση π τ Πνεμα ζων αώνιον. ς μν ποθαρρυνόμεθα ες τ ν κάνωμε τ καλν , διότι ες τν κατάλληλον χρόνον θ θερίσωμεν, ἐὰν δν ποκάμωμεν"» (Παραψυχολογία,ούνιος 1980, σ. 93).
πόστολος Παλος πογραμμίζει στ κτο κεφάλαιό της πρς Γαλατς πιστολς πς ο χριστιανο πρέπει νδιορθώνουν νας τν λλο κα καθένας ν βαστάζει τ βάρη το λλου. Κι ν κανες νομίζει πς εναι κάτι, ν δν εναι τίποτα, ξαπατ τν αυτό του. Πρέπει καθένας ν ξετάζει τ ργο του κα τότε λόγος τς καύχησής του θεναι στν αυτ το μόνο κα χι σ σχέση μ τν λλο· γιατί καθένας θ ξετάζει τ δικό του φορτίο. ποιος κατηχεται στ λόγο, ς κάνει τν κατηχητ το μέτοχο σ' λα τ γαθά του. πως κατηχητς το προσφέρει τπνευματικά, τσι κι ατς ν προσφέρει στν κατηχητ το τ λικ γαθά.
στερα π ατ τν τοποθέτηση Παλος συνεχίζει: «Μ πλανάσθε, θες ο μυκτηρίζεται· γρ ἐὰν σπείρηνθρωπος, τοτο κα θερίσει· τι σπείρων ες τν σάρκα αυτο κ τς σαρκς θερίσει φθοράν, δ σπείρων ες τπνεμα κ το πνεύματος θερίσει ζων αώνιον».
Μ λλα λόγια, ατς πο νεργε σύμφωνα μ τ σαρκικό του φρόνημα, σύμφωνα μ τς πιθυμίες τς σάρκας, ποιος ρυθμίζει τ ζωή του μ ατ τ βάση, θ θερίσει αώνια κόλαση. ποιος μως χει ργα πο εναι καρπο το γίου Πνεύματος, ατς θ θερίσει αώνια ζωή.
δ δν ναφέρεται σ λλεπάλληλες γεννήσεις κα θανάτους, λλ στ μέλλουσα κρίση. Γι’ ατ κα στ συνέχεια (Γάλ. στ' 10) ναφέρει: «Τ δ καλν ποιοντες μ κκακμεν καιρ γρ δίω θερίσομεν μ κλυόμενοι. ρα ον ς καιρνχομεν, ργαζώμεθα τ γαθν πρς πάντας, μάλιστα δ πρς τος οκείους της πίστεως». ς μ ποκάμουμεργαζόμενοι τ καλό, λέγει, γιατί στν ρισμένο καιρ θ θερίσουμε τος καρπος τν κόπων μας· ν δν ποκάμουμε.χι σ μία νέα γέννηση, λλ στ μέλλουσα κρίση· τότε θ θερίσουμε τος καρπος τν κόπων μας. Ατ κρίση θεναι μία κα μοναδική, θ πραγματοποιηθε "παξ", χι πολλς φορς (βρ. θ' 27).
Τ ποκρυφιστικ περιοδικ παραπέμπει κόμη κα στ Β' Κόρ. θ' 6-7. Γράφει: «"κενος πο σπέρνει μ οκονομίαν, θθερίση κα μ οκονομίαν, κα κενος πο σπέρνει μ φθονίαν, θ θερίση κα μ φθονίαν. καθένας ς δίνη , τί τολέει καρδιά του, χι μ λύπην ναγκαστικά". "δ βρίσκεται διδασκαλία το Νόμου, κα τ συμπέρασμα τς πρώτης ρήσης εναι ξ σου σωστό: Ό, τί θέρισε νθρωπος ατ κα εχε σπείρει» (Παραψυχολογία, ούνιος 1980, σ. 93).
δ πόστολος μιλάει γι τ διακονία του στος γίους, δηλαδ γι τ συνεισφορ τν ξ θνν χριστιανν πρ τνδελφν τν στν ερουσαλμ πο πέφεραν. Παρακινε τος χριστιανος ν προσφέρουν γενναιόδωρα, πως καναν κα ο χριστιανο τς Μακεδονίας. Δν παραλείπει ν παινέψει κα τ ζλο τν χριστιανν τς χαΐας κα καταλήγειπογραμμίζοντας τν ρθ τρόπο τς συνεισφορς. Ν χετε πόψη σας, λέγει, πς « σπείρων φειδομένως φειδομένως κα θερίσει. καστος καθς προαιρεται· λαρν γρ δότην γαπ Θεός...».
Στ συνέχεια προσθέτει πς Θες θ χαρίσει πλούσια γαθ σ ποιον τ σκορπίζει χάρη τν δελφν, στε «πλουτιζόμενοι μ κάθε τρόπον θ μπορετε ν σκτε κάθε εδους γενναιοδωρία, ποία δι μέσου μν παράγει εχαριστία ες τν Θε» (Β' Κόρ. θ' 6-11).
Τ συμπέρασμα εναι τι Καιν Διαθήκη δν κάνει λόγο γι τ κάρμα κα τ μετενσάρκωση· οτε Χριστός, οτε οπόστολοι πίστευαν στς δοξασίες ατές.

Π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δρ. θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας
ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου