Gold Cross

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: ΤΟΜΟΣ Β' ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ' (ἀποσπάσματα)


ΤΟΜΟΣ Β

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ

Εναι νάγκη ν παγρυπνομε στε ν μ κρίνουμε κανένα

1. Σ κάποιον δελφ πο μενε στ κοινόβιο το ββ λία, συνέβη κάποτε νας πειρασμός. Γι᾿ ατ τν διωξαν π κε κα πγε κοντ στν ββ ντώνιο, στ ρος. φο μεινε δελφς κοντά του κάποιο χρονικ διάστημα, τν στειλε ββς στ κοινόβιο π᾿ που εχε φύγει. κενοι μως μόλις τν εδαν, τν ξανάδιωξαν κα δελφς γύρισε πάλι στν ββ ντώνιο κα το επε:
«Δν θέλησαν ν μ δεχθον, πάτερ».
Τν στειλε πάλι Γέροντας κα τος μήνυσε τ ξς:
«να καράβι ναυάγησε μέσα στ πέλαγος, χασε τ φορτίο του κα μ κόπο πολ φθασε στ στεριά. Κα σες ,τι σώθηκε κα φθασε στ στεριά, θέλετε ν τ καταποντίσετε;»
Κι κενοι ταν κουσαν τι ββς ντώνιος τν στειλε, εθς τν δέχθηκαν.
8. Εἶπε ὁ ἀββᾶς Ἡσαΐας:
«Ἐὰν σο ρθει λογισμς ν κατακρίνεις τν πλησίον γι κάποιο μάρτημά του, πρτα ν σκεφθες τι σ εσαι περισσότερο μαρτωλς π᾿ ατν κα κενα πο νομίζεις τι σωστ τ κάνεις, μν πιστέψεις τι σαν ρεστ στν Θεό. Κα τσι δν θ τολμήσεις ν καταδικάσεις τν πλησίον».
9. Επε πίσης:
«Ἐὰν δν κατακρίνεις τν πλησίον λλ ξουθενώνεις τν αυτό σου, παρέχεις νάπαυση στ συνείδηση σου».
9. Πγε κάποτε ββς σακ Θηβαος σε κάποιο κοινόβιο κα εδε ναν δελφ ν σφάλλει κα τν κατέκρινε.
ταν πέστρεψε στν ρημο, λθε γγελος Κυρίου κα στάθηκε μπροστ στν πόρτα το κελιο του κα το επε:
«Δν σο πιτρέπω ν μπες».
Κι κενος παρακαλοσε κι λεγε:
«Τί συμβαίνει;»
ποκρίθηκε γγελος κα το επε:
« Θες μ στειλε λέγοντας: Πές του, πο προστάζεις ν βάλω τν δελφ πο σφαλε κα τν καταδίκασες».
Εθς μετανόησε ββς κα επε:
«μάρτησα, συγχώρεσέ με».
Κα γγελος το επε:
«Σήκω, σ συγχώρεσε Θεός. Κα στ ξς ν προσέχεις ν μν κρίνεις κανέναν, προτο τν κρίνει Θεός».
10. λεγε ββς Παφνούτιος, μαθητς το ββ Μακαρίου:
«Παρακάλεσα τν Γέροντά μου λέγοντας: Πές μου κάποιον λόγο».
Κι κενος επε: «Ν μν κακομεταχειριστες κανέναν οτε ν τν κατακρίνεις. Ατ ν κάνεις κα σώζεσαι».
11. λεγαν γι τν ββ Μακάριο τν μεγάλο τι εχε γίνει, πως λέει Γραφή, θες πίγειος. Γιατ πως κριβς Θες σκεπάζει τν κόσμο, τσι κα ββς Μακάριος σκέπαζε τ λαττώματα πο βλεπε στος λλους, σν ν μ τ βλεπε, κα κενα πο κουε σν ν μ τ κουε.
12. Κάποιος δελφς τς Σκήτης κάποτε σφαλε. γινε συγκέντρωση στν ποία κάλεσαν τν ββ Μωυσ λλ᾿ ατς δν θέλησε ν πάει.
Το παρήγγειλε τότε πρεσβύτερος: «λα, γιατ σ περιμένουν λοι».
Κι κενος σηκώθηκε κα πγε κρατώντας στν πλάτη να καλάθι τρύπιο πο τ γέμισε μμο.
Ο Πατέρες πο βγκαν ν τν προϋπαντήσουν το λένε: «Τί εναι ατό, πάτερ;»
«Οι μαρτίες μου -παντ Γέροντας- πο κυλον κα πέφτουν πίσω μου κα δν τς βλέπω. Κα λθα γ σήμερα ν κρίνω τ σφάλματα λλου».
ταν τ᾿ κουσαν ατ ο Πατέρες, δν επαν τίποτε ναντίον το δελφο λλ τν συγχώρεσαν.
18. Κάποιος δελφς ρώτησε τν ββ Ποιμένα:
«Πές μου, πς θ γίνω μοναχός;»
Κα Γέροντας επε: «Ἐὰν θέλεις ν βρες νάπαυση κα σ᾿ ατν τν κόσμο κα στ μέλλουσα ζωή, ν λς σ κάθε περίπτωση: Ποις εμαι γώ; Κα ν μν κατακρίνεις κανένα».
20. Επε πίσης:
«Μπορε νας νθρωπος ν φαίνεται τι σιωπ ν καρδιά του κατακρίνει τος λλους, νας τέτοιος νθρωπος πάντοτε λαλε.
Κα μπορε νας λλος ν μιλάει π τ πρω ς τ βράδυ κα μως κρατάει σιωπ γιατ δν λέει τίποτε περισσότερο π᾿ σα φελον».
21. Ρώτησε νας δελφς τν ββ Ποιμένα:
«Ἐὰν δ κάποιο σφάλμα το δελφο μου, εναι καλ ν τ σκεπάσω;»
Κι Γέροντας πάντησε:
«ποια ρα σκεπάσουμε τ σφάλμα το δελφο μας, σκεπάζει κα Θες τ δικό μας. Κα ποια ρα θ φανερώσουμε το δελφο τ σφάλμα, θ φανερώσει κα Θες τ δικό μας».
28. Ρώτησε νας δελφς τν ββ Ποιμένα:
«Τί ν κάνω πο ταν πάω ν κάνω τν πνευματική μου ργασία μ κυριεύει μέλεια;»
Κι Γέροντας το επε:
«Ν μν ξευτελίσεις κανέναν οτε ν τν κατακρίνεις. Κανέναν ν μν κατηγορήσεις κα Θες θ σο δώσει νάπαυση κα πνευματική σου ργασία θ γίνεται ρεμα».
29. νας δελφς ρώτησε τν ββ Ποιμένα:
«Τί ν κάνω;»
Κι Γέροντας το επε:
«Εναι γραμμένο: Τν νομία μου γ θ τν ξαγγείλω κα θ φροντίσω ν παλλαγ π τν μαρτία μου».
40. Κάποιος δελφς κανε μία ρώτηση σ᾿ ναν γιο Γέροντα γι ν χει μία βάση, στε ν μν μαρτάνει μ τν λογισμό.
«ς ποθέσουμε -επε- τι βλέπω κάποιον ν κάνει κάτι κα τ λέω ατ σ κάποιον λλο, κα βλέπω τι δν τν κατακρίνω, λλ πλς τ συζητομε. Ατ παύει ν εναι κατάκριση;»
Γέροντας επε: «Ἐὰν μιλς μ μπάθεια χοντας κάτι ναντίον του, εναι κατάκριση, ν μως εσαι λεύθερος π πάθος, δν εναι κατάκριση. λλ γι ν μ μεγαλώνει τ κακό, σιωπ εναι προτιμότερη».
42. κουσε κάποιος π τος γίους Πατέρες τι νας δελφς πεσε στ μάρτημα τς πορνείας. Κα επε:
«, σχημα κανε».
Μετ π λίγες μέρες πεθαίνει δελφός. Κα πάει γγελος το Θεο μ τν ψυχ το δελφο στν Γέροντα κα το λέει:
«Δς ατν πο κατέκρινες, πέθανε. Πο παραγγέλλεις ν τν βάλω, στ Βασιλεία το Θεο στν κόλαση;»
Μετ π᾿ ατό, μέχρι τν ρα το θανάτου του Γέροντας ζητοσε σταμάτητα π τν Θε μ δάκρυα κα πόνο πολ ν τν συγχωρήσει.
49. Επε κάποιος Γέροντας:
«Ἐὰν δες δελφ ν μαρτάνει, μ ρίξεις τν ατία σ᾿ ατν λλ στν πολέμιό του, κα πές: πως ατς νικήθηκε, τσι κι γώ.
Κλαε κα ζτα τ βοήθεια το Θεο κα δεχνε συμπόνια σ᾿ ατν πο θελά του πάσχει. Γιατ κανες δν θέλει ν μαρτήσει στν Θεό, λλ λοι σφάλλουμε».
54. Επε νας Γέροντας:
«Τίποτε δν παροργίζει τόσο τν Θε κα τίποτε δν πογυμνώνει τόσο τν νθρωπο π τ χάρη, στε ν φτάσει κα σ γκατάλειψη π μέρους το Θεο, σο τ ν κατηγορε τν πλησίον του ν τν κατακρίνει ν τν ξουθενώνει. Κα εναι τόσο βαρύτερη κατάκριση π κάθε λλη μαρτία, στε διος Χριστς λέει:
«ποκριτή, βγάλε πρτα τ δοκάρι πο χεις στ μάτι σου κα τότε θ δες καθαρ γι ν βγάλεις τ σκουπιδάκι πο βρίσκεται στ μάτι το δελφο σου».
Παρομοίασε δηλαδ τ μάρτημα το πλησίον μ τ σκουπιδάκι, ν τν κατάκριση μ τ δοκάρι.
Εναι τόσο κακ τ ν κατακρίνει κανείς, σχεδν ξεπερν κάθε μαρτία.
πομένως τίποτε δν εναι βαρύτερο, δελφοί μου, οτε χειρότερο π τ ν καταδικάσουμε ν ξουθενώσουμε τν πλησίον.
Γιατί ν μν προτιμομε ν κατακρίνουμε τν αυτό μας;
Κα ννο τ κακ τ δικά μας πο καλ τ γνωρίζουμε κα γι τ ποα πρόκειται ν δώσουμε λόγο στν Θεό.
Γιατί ρπάζουμε τ δικαίωμα τς κρίσης το Θεο;
Τί θέλουμε π τ πλάσμα του, τί θέλουμε π τν πλησίον;
Τί ζητμε π τ βάρη το λλου;
χουμε, δελφοί, τί ν φροντίσουμε. καθες ς προσέχει τν αυτό του κα τς δικές του κακίες.
Ἡ ἐξουσία νὰ δικαιώνει καὶ νὰ καταδικάζει, ἀνήκει μόνο στὸν Θεό, ποὺ γνωρίζει καὶ τὴν κατάσταση τοῦ καθενὸς καὶ τὴ δύναμη, τὸν τρόπο τῆς ζωῆς καὶ τὰ χαρίσματά του, τὴν ἰδιοσυγκρασία καὶ τὶς ἱκανότητές του, ἀνήκει στὸν Θεὸ ποὺ κρίνει ἀνάλογα μὲ τὸ καθένα ἀπ᾿ αὐτά, ὅπως ὁ ἴδιος μόνος τὰ γνωρίζει».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου