Gold Cross

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στὴν καθημερινή μας ζωή


Δν εναι χωρς ξήγηση τ γεγονς τι Εκκλησία μας κα ο χριστιανο περιβάλλουμε τ σημεο το Σταυρο μ τ μέγιστη τιμ κα ελάβεια· κάνουμε δ χρήση του, τόσο συχν κατ τς διάφορες κολουθίες, πως κα στν καθημερινή μας ζωή. ναφέρουμε τ νομα το Θεο, τς Παναγίας, τν γίων κα σχηματίζουμε τ σημεο το τιμίου Σταυρο. ρχίζουμε τελειώνουμε τν μέρα μας μ᾿ ατό. Πρν κα μετ τ φαγητό μας, στν ναρξη κα λήξη τς ργασίας μας, καθς περνμε ξω π ερ ναό. Κα παντο ντικρύζουμε τ ζωοποι σχμα του: Στος τρούλους τν κκλησιν, στ κοιμητήρια, σ εκονοστάσια κατ μκος τν δρόμων, τ λαιμ ντρων, γυναικν κα παιδιν, στ κρεβάτια γιν κα σθενν, στς πιγραφς τν νοσοκομείων, στς προσόψεις τν φαρμακείων, σ κορυφς λόφων...
πάρχουν βέβαια κα «χριστιανο» πο μ τ ζω κα τ συμπεριφορά τους δείχνουν σέβεια πρς τν ζωοποι Σταυρό. Ετε μ τν τρόπο πο κάνουν τ σημεο το νευλαβς, χωρς ν τν σχηματίζουν κανονικ (νωμένα τ τρία πρτα δάχτυλα, κουμπισμένα τ λλ δύο στν παλάμη, καί. κινώντας τσι. Τ δεξ χέρι π τ μέτωπο στν κοιλι κα μετ στν δεξι κα ριστερ μο), ετε μ τ ν ντρέπονται ν κάνουν τν σταυρό τους δημόσια, ετε -χειρότερα- μ τ ν βλασφημον τν πανάγιο Σταυρό!
ς πρς τος βαθύτερους συμβολισμος γι τ σημεο το Σταυρο πο κάνουμε ο χριστιανοί, ς κούσουμε τί κριβς λεγε, μ πλ λλ διαίτερα βαθ θεολογικ τρόπο, γιος Κοσμς Ατωλός, διδάχος το Γένους·στν Ε διδαχή του:
«κούσατε, χριστιανοί μου, πς πρέπει ν γίνεται σταυρς κα τί σημαίνει. Μς λέγει τ ερν Εαγγέλιον πς για Τριάς, Θεός, δοξάζεται ες τν ορανν περισσότερον π τος γγέλους. Τί πρέπει ν κάμς κα σύ; Σμίγεις τ τρία σου δάκτυλα μ τ δεξιόν σου χέρι κα μ μπορώντας ν νεβς ες τν ορανν ν προσκυνήσς, βάνεις τ χέρι σου ες τ κεφάλι σου, διατ τ κεφάλι σου εναι στρογγυλ κα φανερώνει τν ορανν κα λέγεις μ τ στόμα: Καθς σες ο γγελοι δοξάζετε τν γίαν Τριάδα ες τν ορανόν, τσι κα γώ, ς δολος νάξιος, δοξάζω κα προσκυν τν για Τριήδα. Κα καθς ατ τ δάκτυλα, εναι τρία εναι ξεχωριστά, εναι κα μαζ τσι κα γία Τριάς, Θεός, τρία πρόσωπα, κα νας μόνος Θεός, Κατεβάζεις τ χέρι σου π τ κεφάλι κα τ βάνεις ες τν κοιλίαν σου κα λέγεις: Σ προσκυν κα σ λατρεύω, Κύριέ μου, τι κατεδέχθης κα σαρκώθης ες τν κοιλίαν τς Θεοτόκου δι τς μαρτίας μας. Τ βάζεις πάλιν ες τν δεξιόν σου μον κα λέγεις: Σ παρακαλ, Θεέ μου, ν μ συγχωρήσς κα ν μ βάλς ες τ δεξιά σου μ τος δικαίους. Βάνοντάς το πάλι ες τν ριστερν μον, λέγεις: Σ παρακαλ, Κύριέ μου, μ μ βάλης ες τ ριστερ μ τος μαρτωλούς.πειτα, κύπτοντας κάτω ες τν γν: Σ δοξάζω, Θεέ μου, σ προσκυν κα σ λατρεύω, τι, καθς βάλθηκες ες τν τάφον, τσι θ βαλθ κα γώ. Κα ταν σηκώνεσαι ρθός, φανερώνεις τν νάστασιν κα λέγεις: Σ δοξάζω, Κύριέ μου, σ προσκυν κα σ λατρεύω, πς ναστήθηκες π τος νεκρούς, δι ν μς χαρίσς τν ζων τν αώνιον. Ατ σημαίνει πανάγιος σταυρός».
Σύμφωνα μ λλη ρμηνεία, τ μν τρία νωμένα δάκτυλα συμβολίζουν τν να Θε μ τς τρες ποστάσεις πο εναι τρία πρόσωπα μοούσια κα νωμένο, «χωρίστως» κα «διαιρέτως», τ δ λλα δύο συμβολίζουν τς δύο φύσεις (θεία κα νθρώπινη), τς δύο θελήσεις κα νέργειες το Κυρίου μας. Σχηματίζοντας τσι τ σημεο το σταυρο κα κουμπώντας τ χέρι μας στ μέτωπο (τ διανοητικό μας κέντρο), τν κοιλι (κέντρο τν πιθυμιν) κα τος δύο μους (μέσον τν σωματικν δραστηριοτήτων μας), μολογομε τι ο σκέψεις, ο πιθυμίες κα ο πράξεις μας νήκουν στν Θε κα θέλουμε ν βρίσκονται κάτω π τν ελογία του.
* * *
σταυρός, λέει ερς Χρυσόστομος, «νελε τν μαρτίαν, καθάρσιον τς οκουμένης γένετο, καταλλαγ χρονίας χθρας, νέωξε το ορανο τς πύλας, τος μισουμένους φίλους ποίησεν, ες τν ορανν πανήγαγεν, ν δεξι το θρόνου κάθισε τν μετέραν φύσιν, μυρία τερα παρέσχεν μν γαθά» (Migne Ε.Π. 48, 867).τσι ξηγεται γιατ πεποίθηση τν χριστιανν θεωρε τν τίμιο Σταυρ «θέλημα το Πατρός, δόξα το Μονογενος, γαλλίαμα το Πνεύματος, κόσμημα τν γγέλων, σφάλεια τς κκλησίας, καύχημα το Παύλου, τεχος τν γίων, φς λης της οκουμένης» (ερς Χρυσόστομος, Ε.Π. 49, 396).
Παρόλο τι στν ποχή μας φαίνεται πς « το κόσμου σοφία τ πρωτεα φέρεται, παρωσαμένη τ καύχημα το σταυρο» (Μέγας Βασίλειος, Migne Ε.Π. 32, 473), ντούτοις θ συμφωνήσουμε πόλυτα μ τ διαπίστωση γκυρου θεολόγου (το Βασιλείου Μουστάκη, †) πο γραψε:
«π λους τους θησαυρος πο νωρύχθηκαν π τ σπλάγχνα τς γς θ νορυχθον στ μέλλον, δν πάρχει σφαλς πι πολύτιμος π τν Σταυρ το Κυρίου, πο γία ατοκράτειρα λένη νέσυρε στ ψς το λίου. Σταυρς εναι τ καύχημα τκ χριστιανοσύνης. Τ πανάκριβο κόσμημα πο λαβε σν δρο κα σν πόδειξη τς γάπης του π τν θεο Νυμφίο της κκλησία... Ατ τ σύμβολο τς τιμώσεως κα τς καταδίκης, πο προκαλοσε φρίκη στος ρχαίους λαούς, πέβη, μ τν θάνατο το Σωτρος πάνω του, πηγ τς χαρς, τς δυνάμεων κα τς δόξης. γινε τ κλειδί, μ τ ποο ξωσμένος δμ ξανάνοιξε τς πύλες τς δέμ... Τ πανίσχυρο πλο, μ τ ποο κατατροπώνονται ο δυνάμεις το κακο. καθέδρα, π᾿ που διδάχθηκε στς ψυχς μοναδικ λήθεια. Τ κατάρτι, πάνω στ ποο σαρίσθηκε σν παν περγαμην το Εαγγελίου, γι ν γίνει κατορθωτς πλος τς νθρωπότητος πρς τ λιμάνι τς νω ζως... Σταυρός, ραιότης τς κκλησίας, πως τν ποκαλε να τροπάριο, ς γίνει μορφι τς ζως το καθενός μας. Ατς πράγματι εναι λη, πο πάνω της συνέθεσε θεία γάπη τ ριστούργημα τς πολυτρώσεως. Χωρς ατν εναι δύνατο ν τ κάνει δικό του καθένας» (Θ.Η.Ε. 11, 439).
Γι᾿ ατ κι μες ψάλλουμε: «.Τν Σταυρόν σου προσκυνομεν, Δέσποτα, κα τν γίαν σου νάστασιν δοξάζομεν»!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου