Gold Cross

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Χαιρετισμοί (24) οικοι του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικολάου Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού





Ποίημα
Γερασίμου Μοναχο
Μικραγιαννανίτου


Κοντάκιον.  Ηχος πλ. δ΄. Τ Υπερμάχ.

Ως τν θαυμάτων ποταμν ξ ᾿Εδμ βλύζοντα
κα τν πασχόντων ρωγν κα ντιλήπτορα,
νυμνομέν σε ο δολοί σου, Ιεράρχα.
᾿Αλλ᾿ ς σπλάγχνα οκτιρμν δεικνύων πασιν
ν νάγκαις κα ν θλίψεσι προΐστασο
τν βοώντων σοι· Χαίροις πάτερ Νικόλαε.



γγελος ν τος Μύροις ληθς νεδείχθης, Νικόλαε, Χριστο Ιεράρχα (γ΄), κα σν τ γγελικ ζω τς κατ᾿ ξίαν δωρες ξέφηνας, εφραίνων κα πιστούμενος τος κβοντάς σοι τοιατα:
Χαρε δι᾿ ο εσεβες πιστονται· χαρε δι᾿ ο δυσσεβες θαμβονται.
Χαρε τς Τριάδος φωστρ παμφαέστατος· χαρε τς δυάδος τς λης πέρτερος.
Χαρε ψος τ περίοπτον ορανίων ρετν· χαρε βάθος τ κέ νω τον πλουτοδότων οκτιρμν.
Χαρε, τι πάρχεις τν θαυμάτων ταμεον· χαρε, τι τυγχάνεις τν χαρίτων δοχεον.
Χαρε στρ τς κτίσεως δυτε· χαρε πατρ μν κα διδάσκ αλε.
Χαρε δι᾿ ο νεουργονται καρδίαι· χαρε δι᾿ ο καθαιρονται κα κίαι·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.


Βρέφος ν προεκφαίνεις τ σεμν σου διαίτ τν μέλλουσαν το βίου αγλην· τ μητρῴῳ γάρ, πάτερ, μαζ ν μέραις νηστίμοις, νο σώ φρονι, ο προσήρχου, καίπερ νήπιον, οονε τ Σωτρι δων:
᾿Αλληλούια.

Γόνιμον τν καρδίαν τ θν εκοσμί τελν πρς μυστικν εκαρ πίαν, μπρέπεις ν μοναστν χορ, ες ρετν δ νήχθης κρώρειαν, δι᾿ ν υθμίζεις παντας τος μετ πόθου σοι βοντας:
Χαρε θν ρίστων στία· χαρε σεμνν δίνων φυτεία.
Χαρε τν γγέλων λαμπρν φομοίωμα· χαρε τν δικαίων τν πάλαι κτύπωμα.
Χαρε ρουρα κφέρουσα τος το Πνεύματος καρπούς· χαρε μ πελε περκάζουσα βότρυας τος γλυκερούς.
Χαρε, τι κ βρέφους ξελέξω τ κρεττον· χαρε, τι πρς θεον νε πτέρωσαι φίλτρον.
Χαρε κλεινν τς χάριτος σκήνωμα· χαρε στερρν τς πίστεως στή ριγμα.
Χαρε παθν ληθς ιζοτόμος· χαρε σεπτν ρετν φυτοκόμος·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Δρόμ, πάτερ, γί κεχρημένος σίως, ς ρωτι πτερούμενος θεί, κατρας τ γί Σιών, κα ες τόπον ο ο πόδες στησαν Κυρίου προσε κύ νησας, κα θεαστικς βόας:
᾿Αλληλούια.

ργων δικαιοσύνης διαλάμπων ν ψει, το Πνεύματος τ μύρ χρί σθης, κα ν καθέδρ πρεσβυτέρων τν περύμνητον νεσας Κύριον, ν λόγοις τε κα πράξεσι, πυρσεύων τούς σοι κβοντας:
Χαρε θύτης τν πορρήτων· χαρε ύστης τν περιλύπων.
Χαρε τν ερέων κανν κριβέστατος· χαρε πενομένων δοτρ προ μηθέστατος.
Χαρε ξένη πικούρησις νεανίδων τν πτωχν· χαρε σκέπη κα μ φίεσις τν γυμνν κα ρφανν.
Χαρε τς συμπαθείας γαληνότατον μμα· χαρε τς εσπλαγχνίας λαρώτατον στόμα.
Χαρε στοργς τελείας θησαύρισμα· χαρε χορο σίων ράισμα.
Χαρε πηγ ψυχοτρόφων ναμάτων· χαρε πρηστρ νηκέστων πημά των·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.


Ζήλ ζηλν τελεί τ στοργ το πλησίον τν θείων ποστόλων τν ζλον, τν ατν αθεντίαν σαφς κατεκληρώσω, Νικόλαε, μέγιστε· γένου γρ ν πασι σωτήρ, πατρ κα τύπος, ψάλλων:
᾿Αλληλούια.

νοιξάς σου τν χερα πιστς κατ νύκτα τ τέως μπεσόντι ν δεί· κα τς τούτου θυγατέρας τρες, τ χορηγί σου, πάτερ, διέσωσας· διό σου τν χρηστότητα, γάμενοι ναβομεν:
Χαρε πόρων επορία· χαρε επόρων παιδαγωγία.
Χαρε θλιβομένων ψυχν παραμύθιον· χαρε δεομένων τ θεον προσ φύγιον.
Χαρε πλοτος δαπάνητος τν ποικίλως νδεν· χαρε οκτος νε ξάν τλητος τν πασχόντων κα χηρν.
Χαρε, τι τν νδρα τς πενίας ρρύσω· χαρε, τι τν νω θη σαυ ρν κομίσω.
Χαρε σεμνν παρθένων διάσωσμα· χαρε σεπτν πατέρων γλά ι σμα.
Χαρε καλν πλουτοδότα νθέων· χαρε πολλν εεργέτα βοώντων:
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Θάλασσαν κατευνάσας τ ντεύξει σου, μάκαρ, κα ναύτην τν θα νόν τα γείρας ξέπληξας τος συμπλωτρας τος μεγαλείοις σου, πάτερ Νικόλαε· μεγάλως γρ δεδόξασαι παρ Κυρίου, βομεν:
᾿Αλληλούια.

Ιεράρχης θεόφρων κα ποιμν τν Μυρέων δείχθης ς το Πνεύ μα τος σκεος· ντεθεν ς Χριστο μιμητς ν δικαιοσύν κα σιότητι τ σν ποιμαίνεις ποίμνιον βον σοι, τ καλ ποιμένι:
Χαρε νθους ρχιεράρχης· Χαρε Μυρέων ποιμενάρχης.
Χαρε οκουμένης λαμπτρ φαεινότατος· χαρε ντιλήπτωρ πάντων θερμότατος.
Χαρε νερ τν το Πνεύματος θείων πιθυμιν· χαρε γλττα μελίρρυτος πρακτικν ποθηκν.
Χαρε μυσταγωγίας ποφτα τς νω· χαρε ερουργίας μυστοδότα τς κάτω.
Χαρε Χριστο εὐῶδες κειμήλιον· χαρε παθν παντοίων λυτήριον.
Χαρε μορφ λαρότητος πλήρης· χαρε Θεο γαθότητος μύστης·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Κήρυξ ν εσεβείας, πρ ταύτης ποικίλλας πέστης γεγηθς κα κουχίας· δογμάτων γρ τν τυραννικν κατατολμν παρηγγύας, Νικόλαε, τος αρουμένους, σιε, σν σο κραυγάζειν τ Σωτρι:
᾿Αλληλούια.

Λάμψας ν τ συνόδ, εράρχα θεόφρων, τ πρώτ ς στρ σελασ φόρος, καθελες Αρειον τν δεινόν, κα τν Υἱὸν σν τ Πατρ κα τ Πνεύ ματι κηρύξας μοούσιον, κούεις παρ πάντων τατα:
Χαρε τ νκος τς εσεβείας· χαρε τ σέλας τς κκλησίας.
Χαρε τν νθέων δογμάτων συνήγορε· χαρε τν θνείων σπερ μά των κατήγορε.
Χαρε λιε πολύφωτε, καταλάμπων πσαν γν· χαρε πρόβολε τί νακτε, χθρο τρέπων τν ρμήν.
Χαρε τς τρισηλίου μυητ μοναρχίας· χαρε τς περθέου μαθητ θεαρχίας.
Χαρε κρουν πλουσίας χρηστότητος· χαρε σπορε ημάτων ρθό τη τος.
Χαρε στερρς καθαιρέτης ᾿Αρείου· χαρε λαμπρς μυστολέκτης Κυ ρίου·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Μέγας ν προστασίαις κα δυνάμεσι πλείσταις πάρχων φιλ’ οικτίρμονι γνώμ, τος ν θαλάσσ κα ν ξηρ ν κινδύνοις περιπίπτοντας, σιε, προφθάνεις συμπαθέστατα κα βοηθες ατος βοσιν:
᾿Αλληλούια.

Νέους τρες π᾿ δίκ, παναοίδιμε, ψήφ ες θάνατον χθέντας ρ ρύ σω· ν στάτ γρ ατος οπ πιστς λευθερίαν βράβευσας, οα ποιμν φιλάγαθος, βοντάς σοι ν εφροσύν:
Χαρε προστασία δικουμένων· χαρε παιδεία γεγαυρωμένων.
Χαρε τν δίκως κριθέντων νάσωσις· χαρε τν ν λύπαις τε λούν των νάψυξις.
Χαρε μέγας ν χρηστότητι κα ν θαύμασι πολύς· χαρε μείζων ες ντίληψιν κα ες ρωγν ταχύς.
Χαρε τν ποστόλων κραιφνς κμαγεον· χαρε τν θεοφρόνων ληθς πρυτανεον.
Χαρε λαμπρ πενήτων προμήθεια· χαρε θερμ καμνόντων βοή θεια.
Χαρε κριτν υθμιστ δικίας· χαρε μν ποριστ αταρκείας·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Ξόανα τς πάτης κα τεμένη τς πλάνης καθελες τ ν σο πι λάμ ψει· στηλογραφίαν δ μφαν παντς καλο κα γαθο παρέστησας σαυτόν, πάτερ Νικόλαε, τος εσεβς Θε βοσιν:
᾿Αλληλούια.

ναρ τ Κωνσταντίν μα κα ᾿Αβλαβί πέστης κα ν θεντο ψφον, νεναι πιτάσσων ατος κα τος δεσμίους πολσαι τάχιστα, σ περ θους πέλοντας· διό σοι νεβόων τατα:
Χαρε πλημμύρα τν θαυμασίων· χαρε κινύρα τν ορανίων.
Χαρε τν θων νδρν κλύτρωσις· χαρε τν πενθούντων ν βί ντίληψις.
Χαρε θείας γαθότητος ποταμς περχειλής· χαρε ργων τν τς χάριτος κπος μφιλαφής.
Χαρε τι προφθάνεις τος θερμς σε καλοντας· χαρε τι κου φί ζεις τος ν πόνοις τελοντας.
Χαρε πολλν κινδύνων υόμενος· χαρε ε ν θλίψει φαινόμενος.
Χαρε λαμπρν δωρεν συστοιχία· χαρε μν πρς Χριστν με σι τεία·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.


Πόλιν τν τν Μυρέων θαυμαστς διατρέφων, καιρ τς σιτοδείας, θεό φρων, τν οκουμένην δι παντς τος ξαισίοις σου κπλήττεις θαύ μα σι· κατ᾿ ναρ κα καθ᾿ παρ γρ θερμς ρήγεις τος βοσιν:
᾿Αλληλούια.

Ρήσεων κατωδύνων τν δεινς προσπεσόντων ν κλύδωνι θαλάσσης μεγίστ κούσας πεφάνης ατος, κα τν ναν ς σφαλς κυβέρ νη σας· ντεθεν ο σωθέντες σε νύμνησαν ναβοντες:
Χαρε σεπτν ποιμένων κρότης· χαρε κλεινν πατέρων φαιδρότης.
Χαρε κυβερντα πλωτήρων σωτήριε· χαρε καταλύτα δαιμόνων ήτ τητε.
Χαρε τος κινδυνεύουσιν ξυδρόμως βοηθν· χαρε τος προσι όν τας σοι πολλαχς εεργετν.
Χαρε ναματοφόρος πνευματέμφορος πέτρα· χαρε διεκβλύζων τ θεόβρυτον νέκταρ.
Χαρε λιμν πλεόντων χείμαστος· χαρε ν γ πάσ περίπυστος.
Χαρε ζως τς μελλούσης ξία· χαρε πιστν σφαλς προστασία·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Σκευασίαν δολίαν το κακίστου Βελίαρ πρς βλάβην το τεμένους σου, μάκαρ, νύκτωρ πιφανες τ νηί, ποσκευάσαι τ θαλάσσ ερηκας· ο δ καθυπακούσαντες ν κπλήξει Χριστ βόων:
᾿Αλληλούια.

Τν βυζάντιον νδρα, τν θερμς σε φιλοντα, ν βάθει τς θαλάσ σης πεσόντα, φήρπασας κ τς πνιγμονς, κα θαυμαστς τος οκείοις νέσωσας· ο δ τ μεγαλεόν σου θαυμάζοντες λαμπρς βόων:
Χαρε φρικτν ατουργ θαυμάτων· χαρε καινν νεργ πραγ μά των.
Χαρε τς θαλάσσης πραΰνων τν κλύδωνα· χαρε τς πάτης ξη ραίνων τ κύματα.
Χαρε αρα γαλήνιος, εσεβν ναψυχή· χαρε ρμος κύ μαν τος, τν πιστν καταφυγή.
Χαρε πσαν κτίσιν θαυμαστς διατρέχων· χαρε πσαν λύσιν τος ατοσι παρέχων.
Χαρε ψυχν τ βάρη ώμενος· χαρε νυκτ κα παρ ρώμενος.
Χαρε λαμπρς κκλησίας δδοχος· χαρε πιστν εκλες πο λι οχος·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Υμνοις σε χαρμοσύνοις νυμνε πσα κτίσις, τρυφσα τν πολλν σου θαυμάτων· τίς γάρ σοι ν θλίψει προσελθών, κα οκ τυχε τς σς ντιλήψεως; Τος πσι γρ ταχύτατος ερίσκ ρωγς βοσιν:
᾿Αλληλούια.

Φέγγος τν αμάτων κα σμν χαρισμάτων, ς θήκη νοητν ρω μάτων ρωματίζουσα δαψιλς, τν λειψάνων σου σορός, Νικόλαε, πρς Δύσιν μετενήνεκται, γιάζουσα τος βοντας:
Χαρε πηγ ορανίου μύρου· χαρε σμ κηράτου βίου.
Χαρε Παρακλήτου τ επνουν λάβαστρον· χαρε παραδείσου εὐῶ δες κιννάμωμον.
Χαρε αρ τ πολύανθον μυροφόρων γαθν· χαρε σκεος τ μυ ρόχριστον μυριπνόων δωρεν.
Χαρε μυροβλυσία νοητν ρωμάτων· χαρε λαμπαδουχία θεϊκν χαρισμάτων.
Χαρε σμς Χριστο διάδοσις· χαρε χθρο δυσώδους κατάλυσις.
Χαρε λειμν θανάτων νθέων· χαρε κλυτς ληθς μυροχεύμων·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.

Χάριν μολογομεν τ θερμ σου πρεσβεί, δι᾿ ς τς τν χθρν πηρείας κα πάσης βλάβης κα συμφορς, κλυτρούμεθα εσπλάγχνως, Νι κόλαε· λλ μ παύσ, σιε, φρουρεν παύστως τος βοντας:
᾿Αλληλούια.

Ψάλλοντές σου τος μνους νυμνομέν σε πάντες, ς μέγαν εσε βν προμηθέα· σ γρ τ Πνεμα τ γαθν ρωγν κα πίκουρον νέ δειξεν ν κκλησί, σιε, τος ελαβς σοι κβοσι:
Χαρε τ κλέος ρχιερέων· χαρε κόσμος ρχιποιμένων.
Χαρε ποστόλων Χριστο σοστάσιος· χαρε μυστηρίων τν θείων διάκονος.
Χαρε στλος κα δραίωμα κκλησίας το Θεο· χαρε τεχος κα χύρωμα το θεόφρονος λαο.
Χαρε ναυτιλλομένων θεος οακοστρόφος· χαρε θαλαττευόντων μέγας πηδαλιοχος.
Χαρε, δι᾿ ο κινδύνων κρύομαι· χαρε, δι᾿ ο Κυρί προσάγομαι.
Χαρε φρουρς τς παρούσης σου κέλλης· χαρε κμο ρωγς εί, χαίροις·
Χαίροις πάτερ Νικόλαε.


πανεύφημε πάτερ, ρθοδόξων προστάτα, Νικόλαε, Χριστο ε ράρχα (γ΄), μ παύσ παύστως βοηθεν, κα διέπειν εθέτως πρς τ κρείτ τονα τος πόθ προσιόντας σοι, κα τ Χριστ ε βοντας:
᾿Αλληλούια.


Κα αθις τ Κοντάκιον. Ηχος πλ. δ΄. Τ Υπερμάχ.

Ως τν θαυμάτων ποταμν ξ ᾿Εδμ βλύζοντα
κα τν πασχόντων ρωγν κα ντιλήπτορα,
νυμνομέν σε ο δολοί σου, Ιεράρχα.
᾿Αλλ᾿ ς σπλάγχνα οκτιρμν δεικνύων πασιν
ν νάγκαις κα ν θλίψεσι προΐστασο
τν βοώντων σοι· Χαίροις πάτερ Νικόλαε.




Δίστιχον
Νίκην κατ᾿ χθρν Νικόλαε παράσχου
Γερασίμ πλέξαντι τούς δε σοι τος οκους.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου