Gold Cross

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Ο Φοιτητής που συνάντησε το Θεό μέσα από τον Γέροντα Παΐσιο


Πρν π ρκετ χρόνια μ πλησίασε κάποιος νεαρς φοιτητής. Μ πολλ διστακτικότητα,λλ κα μ τν νταση το παιτητικο ναζητητ, μο δήλωσε τι εναι θεος, πο μως θ θελε πολ ν πιστέψει, λλ δν μποροσε. Χρόνια προσπαθοσε κα ναζητοσε, χωρς μως ποτέλεσμα. Συνομίλησε μ καθηγητς κα μορφωμένους, λλ δν κανοποιήθηκε δίψα του γι κάτι σοβαρό. κουσε γι μένα κα ποφάσισε ν μοιρασθε μαζί μου τν παρξιακ νάγκη του. Μο ζήτησε μι πιστημονικ πόδειξη περ πάρξεως Θεο. "Ξέρεις λοκληρώματα διαφορικς ξισώσεις;" τν ρώτησα. "Δυστυχς χι", μο παντ, "εμαι τς Φιλοσοφικς" "Κρίμα, διότι ξερα μία τέτοια πόδειξη" επα μφανς στειευόμενος.  
νίωσε μήχανα κα κάπως σιώπησε γι λίγο. "Κοίταξε", το λέω, "συγνώμη πο σ πείραξα λιγάκι. λλ Θες δν εναι ξίσωση οτε μαθηματικ πόδειξη. ν ταν κάτι τέτοιο, τότε λοι ο μορφωμένοι θ τν πίστευαν. Ν ξέρεις, λλις προσεγγίζεται Θεός. χεις πάει ποτ στ γιον ρος; χεις συναντήσει ποτ κανένα σκητή;" "χι πάτερ, λλ σκέπτομαι ν πάω, χω κούσει τόσα πολλά! ν μου πετε, μπορ ν πάω κα αριο. Ξέρετε κανένα μορφωμένο ν πάω ν συναντήσω;" "Τί προτιμς; Μορφωμένο πο μπορε ν σ ζαλίσει γιο πο μπορε ν σ ξυπνήσει;" "Προτιμ τν μορφωμένο. Τος φοβμαι τος γίους" " πίστη εναι πόθεση τς καρδις. Γι δοκίμασε μ κανένα γιο. Πς σ λένε;" ρωτ. "Γαβριήλ", μο παντ. Τν στειλα σ ναν σκητή. Το περιέγραψα τν τρόπο πρόσβασης κα το δωσα τς δέουσες δηγίες. Κάναμε κα να σχεδιάγραμμα. "Θ πς", το επα, "κα θ ρωτήσεις τ διο πράγμα: Εμαι θεος, θ το πες, κα θέλω ν... πιστεύσω. Θέλω μία πόδειξη περ πάρξεως Θεο
"Φοβμαι, νρέπομαι", μο παντ. "Γιατί ντρέπεσαι κα φοβσαι τν γιο κα δν ντρέπεσαι κα φοβσαι μένα;", ρωτ. "Πήγαινε πλ κα ζήτα τ διο πράγμα". Σ λίγες μέρες, πγε κα βρκε τν σκητ ν συζητάει μ κάποιον νέο στν αλή του. Στν πέναντι μερι περίμεναν λλοι τέσσερις καθισμένοι σ κάτι κούτσουρρα. νάμεσα σ ατος κα Γαβριλ βρκε δειλ τ θέση του. Δν πέρασαν περισσότερα π δέκα λεπτ κα συνομιλία το γέροντα μ τν νεαρ τελείωσε. 
"Τί γίνεστε, παιδιά;" ρωτάει. "χετε πάρει κανένα λουκουμάκι; χετε πιε λίγο νεράκι;" "Εχαριστομε, γέροντα", πήντησαν μ συγκαταβατικ κοσμικ εγένεια. "λα δ", λέγει πευθυνόμενος στν Γαβριλ κα ξεχωρίζοντας τν π τος πόλοιπους. "Θ φέρω γ νερό, πάρε σ τ κουτ ατ μ τ λουκούμια. Κα λα πι κοντ ν σο π να μυστικό: Καλ ν εναι κανες θεος, λλ ν χει νομα γγέλου κα ν εναι θεος; Ατ πρώτη φορ μς συμβαίνει".
φίλος μας κόντεψε ν πάθει μφραγμα π τν ποκαλυπτικ αφνιδιασμό. Πο γνώρισε τ νομά του; Ποις το ποκάλυψε τ πρόβλημά του; Τί τελικ θελε ν το πε γέροντας;
"Πάτερ, μπορ ν σς μιλήσω λίγο;", μόλις πο μπόρεσε ν ψελλίσει. "Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε τ λουκούμι, πις κα λίγο νεράκι κα πήγαινε στ πι κοντιν μοναστήρι ν διανυκτερεύσεις"
"Πάτερ μου, θέλω ν μιλήσουμε, δν γίνεται;" "Τί ν πομε ρ παλικάρι; γι ποιν λόγο λθες;" "Στ ρώτημα ατ νίωσα μέσως ν νοίγει ναπνοή μου", φηγεται, " καρδιά μου ν πλημμυρίζει π πίστη, μέσα μου κόσμος ν θερμαίνεται, ο πορίες μου ν λύνονται χωρς κανένα λογικ πιχείρημα, δίχως καμι συζήτηση, χωρς τν παρξη μίας ξεκάθαρης πάντησης.
Γκρεμίσθηκαν μέσα μου ατομάτως λα τ ν, τ γιατί, τ μήπως κα μεινε μόνο τ πς κα τ τί π δ κα μπρς" τι δν το δωσε σκέψη τν μορφωμένων το τ χάρισε εγενικς παινιγμς νς γίου, ποφοίτου μόλις τς τετάρτης τάξης το δημοτικο. Ο γιοι εναι πολ διακριτικοί. Σο κάνουν τν γχείρηση χωρς ναισθησία κα δν πονς. Σο κάνουν τν μεταμόσχευση χωρς ν σο νοίξουν τν κοιλιά. Σ νεβάζουν σ δυσπρόσιτες κορυφς δίχως τς σκάλες τς κοσμικς λογικς. Σο φυτεύουν τν πίστη, χωρς ν σο κουράσουν τ μυαλό…
Πηγή: «Φων αρας λεπτς» – Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου