Gold Cross

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Ἡ πνοὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Ἁγίου Ἰννοκεντίου Μόσχας




Πς μπορομε ν' ποκτήσουμε τ γιο Πνεμα.

Τ γνωστ κα ποτελεσματικ μέσα γι τν πόκτηση το γίου Πνεύματος, σύμφωνα μ τ διδασκαλία τν ερν Γραφν κα τν πείρα τν μεγάλων γιων, εναι τ ξς:
1.      καθαρ καρδι κα τ γν σμα.
2.      ταπεινοφροσύνη.
3.      πακο στ φων το Θεο.
4.      προσευχή.
5.      καθημεριν αταπάρνηση.
6.      νάγνωση κα κρόαση τς γίας Γραφς.
7.      Τ μυστήρια της κκλησίας μας κα κατεξοχν θεία κοινωνία.
Κάθε πιστ ψυχ μπορε ν γεμίσει μ γιο Πνεμα, ν καθαριστε π τν μαρτία, παλλαγε π τ φιλαυτία κα λευθερωθε π τν περηφάνεια. Τ γιο Πνεμα εναι πάντα λόγυρά μας κα πιθυμε ν μπε μέσα μας. λλ ο κακές μας πράξεις μας περιβάλλουν σν σχυρ πέτρινο τεχος κα τ' μαρτήματά μας σν γριοι φρουρο Τ διώχνουν μακριά μας κα δν Τ φήνουν ν μς πλησιάσει.
Κάθε
μαρτία διώχνει τ γιο Πνεμα. Πι μισητές, μως, Το εναι π τς σωματικς πορνεία κα π τς ψυχικς περηφάνεια. Τ γιο Πνεμα, τέλεια καθαρότητα, δν μπορε ποτ ν κατοικήσει σ νθρωπο μολυσμένο μ μαρτίες. Πς ν μείνει στν καρδιά μας, ταν ατ εναι γεμάτη μ μέριμνες, πιθυμίες κα πάθη;
ς δομε, λοιπόν, πι ναλυτικ τ μέσα γι τν πόκτηση το γίου Πνεύματος.
1.
ν θέλουμε ν μ χάσουμε τ γιο Πνεμα, πο πήραμε στ βάπτισμα, , ν τ χάσαμε, ν Τ ποκτήσουμε πάλι, φείλουμε ν χουμε καρδι καθαρ κα σμα γνό, μόλυντο δηλαδ π κάθε σαρκικ μαρτία.
Καρδι κα σμα πρέπει ν εναι νας το γίου Πνεύματος. Κα σ' ποιον χει καθαρ καρδι κα μόλυντο σμα, τ γιο Πνεμα θ μπε κα θ κυριέψει τν ψυχή του. Φτάνει ν μν χει ποθέσει νθρωπος ατς τν λπίδα του στ καλά του ργα κα ν μν καυχιέται γι' ατά, ν μ νομίζει δηλαδ τι δικαιωματικ πρέπει ν λάβει τ δρα το γίου Πνεύματος, σν μοιβ πο το χρωστάει Θεός.
ν σ εχες τν τυχία ν κηλιδώσεις τν καρδιά σου κα ν φθείρεις τ σμα σου μ τν μαρτία, γωνίσου ν καθαριστες μ τ μετάνοια. Πάψε ν' μαρτάνεις, μετανόησε μ συντριβ κα ρχισε ν ζες μ περισσότερη προσοχή. τσι θ' ξιωθες ν' πολαύσεις τ γιο Πνεμα.
2.
να π τ πι σίγουρα μέσα γι τν πόκτηση το γιου Πνεύματος εναι ταπεινοφροσύνη.
στω κι ν εσαι νθρωπος τίμιος, καλός, δίκαιος κα σπλαχνικός, στω κι ν τηρες λες τς ντολς το Θεο, ν θεωρες παντοτιν τν αυτό σου σν ναν νάξιο δολο Του, σν να ργαλεο στ χέρια Του, ργαλεο μ τ ποιο κενος νεργε. λλωστε, φτάνει μία πι προσεκτικ ματι στ καλά μας ργα, κόμα κα στς μεγαλύτερες ρετές μας, γι ν δομε πόσο λίγο ξίζουν ν λέγονται χριστιανικς ρετές. Πόσες φορές, λ.χ., δίνουμε λεημοσύνη, ν χι π ματαιοδοξία κα φιλαυτία, πωσδήποτε μως π διοτέλεια, σν τοκογλύφοι, λπίζοντας δηλαδ τι γι να νόμισμα πο δώσαμε στν φτωχό, θ πάρουμε π τ Θε κατ χίλια;
Ταπεινοφροσύνη ε
ναι κα κάτι λλο, τ ν πομένεις καρτερικ κα γόγγυστα λες τς θλίψεις, λύπες κα δυστυχίες, θεωρώντάς τες σν τιμωρία γι τς μαρτίες σου. Ν μ λές, λίμονο στ συμφορά μου!", λλ "Κα λίγα εναι τοτα γι τς μαρτίες μου!". Κα ν ζητς π τ Θεό, χι τόσο ν σ παλλάξει π τς δοκιμασίες, σο ν σο δώσει δύναμη γι ν τς πομένεις.
3. Τ
γιο Πνεμα μπορομε ν Τ ποκτήσουμε πίσης μ τν πακο στ φων το Θεο.
Θες μιλάει πολ καθαρά, μ τρόπο σαφ κα κατανοητό. τσι μπορομε ν' κομε τ φωνή του σ κάθε τόπο κα χρόνο κα περίσταση. Φτάνει μόνο ν χουμε ατι γι ν' κομε. Εσαι λ.χ., δυστυχισμένος; Σ δίκησε κάποιος; Πέθανε νας συγγενής σου; Εσαι ρρωστος, λυπημένος μελαγχολικς χωρς καμι φανερ ατία, πως συμβαίνει συχν σ λους μας; Σ' λες ατς τς περιπτώσεις μπορες ν' κούσεις τ φων το Θεο, πο σο λέει ν συνέλθεις καί, ντ ν στηρίζεσαι στος νθρώπους ν ζητς παρηγορι στς διασκεδάσεις κα τ ξεφαντώματα, ν γυρίσεις μετανοημένος σ' Ατόν, ν ζητήσεις παρηγορι κα βοήθεια μόνο π' Ατόν.
ν πάλι καλοπερνς, ν χεις φθονα γαθ κα καμιν νάγκη, ν ο ποθέσεις σου λες ξελίσσονται θετικά, ν δν γνωρίζεις πόνο κα θλίψη, λλ μόνο χαρά, κα μάλιστα χαρ πνευματική, λα τοτα εναι το Θεο φωνή, πο σ παρακινε ν' γαπς μ' λη σου τν καρδι τν Εεργέτη σου, ν Τν εχαριστες μ' λη σου τ δύναμη κα ν μν ξεχνς, ταν πολαμβάνεις τ' γαθ ατο το κόσμου, ν βοηθς κα τος δικούς Του σημους δελφούς, δηλαδ τος φτωχούς. Ν μν ξεχνς κόμα, πς τ ληθιν γαθ κα αώνια χαρ βρίσκονται στν οραν κα προέρχονται π' Ατν πο εναι πηγ κάθε γαθο κα κάθε χαρς.
ν εναι παρανομία περιφρόνηση νς πίγειου ρχοντα, πόσο μεγαλύτερη μαρτία εναι περιφρόνηση το οράνιου Βασιλι! ν δν προσέξουμε, μπορε Θεός, μετ τς ναρίθμητες χλήσεις κα τς πανειλημμένες προσκλήσεις Του, ν μς γκαταλείψει σν πεισματάρικα παιδιά. Θ μς φήσει τότε ν κάνουμε ,τι θέλουμε. λλ μετ π' ατ νος μας λίγο-λίγο θ σκοτιστε τόσο πολύ, στε κα ο φοβερότερες κόμη μαρτίες δν θ μς φαίνονται παρ ναπόφευκτες δυναμίες τς νθρώπινης φύσεώς μας. σο, λοιπόν, φέλιμο κα σωτήριο εναι τ ν' κομε τ φων το Θεο, τόσο πικίνδυνο κα καταστροφικ εναι τ ν μν τς δίνουμε σημασία.
4. Τ
γιο Πνεμα Τ παίρνουμε κόμα μ τν προσευχή. Εναι πι πλς κα ποτελεσματικς τρόπος, πο μπορε ν τν χρησιμοποιε καθένας μας ποιαδήποτε ρα.
πως γνωρίζουμε, προσευχ εναι ξωτερικ κα σωτερική. ποιος προσεύχεται κάνοντας γονυκλισίες, κάνει ξωτερικ προσευχή. Κα ποιος μ τ νο κα τν καρδιά του πευθύνεται στ Θε πασχίζοντας ν Τν χει κατάπαυστα στ λογισμό του, κάνει σωτερικ προσευχή.
λοι ξέρετε ποις π τος δυ ατος τρόπους προσευχς εναι πι καλός, πι καρποφόρος, πι εάρεστος στν Κύριο. Ξέρετε, πίσης, τι μπορομε ν προσευχόμαστε παντο κα πάντοτε, κόμα κα τότε πο μς καταβάλλει μαρτία. Μπορομε ν προσευχόμαστε κα ταν δουλεύουμε κα ταν ξεκουραζόμαστε, τς γιορτς κα τς καθημερινές, ρθιοι, καθιστο ξαπλωμένοι.
δ χρειάζεται ν σς π μόνο, τι, μολονότι σωτερικ προσευχ εναι τ πι σχυρ μέσο γι τν πόκτηση τς θείας χάριτος, δν πρέπει ν' φήνουμε κα τν ξωτερικ προσευχή, κα μάλιστα τν κοιν θεία λατρεία. Πολλο λένε: "Γιατί ν πάω στν κκλησία; Μπορ κα στ σπίτι ν προσευχηθ. κε περισσότερο μαρτάνεις παρ προσεύχεσαι". λλ τί τος κάνει, νομίζετε, ν μιλον τσι; καλή τους γνώση ρθή τους κρίση; Καθόλου! πεναντίας, τεμπελι κα γωισμός τους. Εναι λήθεια, βέβαια, τι μερικς φορς συμβαίνει, δυστυχς, ν εμαστε μέσα στν κκλησία κα ν' μαρτάνουμε. Ατό, μως, δν γίνεται πειδ ρθαμε στν κκλησία, μ πειδ ρθαμε μ διάθεση κατάλληλη, χι γι ν προσευχηθομε, μ γι λλα! Κα γι ν πεισθετε, κοιτάξτε κείνους πού, μ τς παραπάνω προφάσεις, δν ρχονται στν κκλησία. Μήπως προσεύχονται στ σπίτι τους; Κάθε λλο!
Ε
παμε πρίν, τι νθρωπος πο δν χει μέσα του τ γιο Πνεμα, δν μπορε ν προσευχηθε ληθινά. Πράγματι, γι ν προσευχηθε κανες πως πρέπει, χρειάζεται πολς κόπος, μεγάλος γώνας. Δν εναι δυνατν μέσως στω σ σύντομο χρονικ διάστημα ν κατευθύνει τ νο κα τν καρδιά του στ Θεό. λλά, μως, τί ποκτιέται στν κόσμο τοτο εκολα, γρήγορα κα κοπα; Ποι τέχνη, ποι πιστήμη, ποι πνευματικ παρηγοριά; Γι' ατ ν προσεύχεσαι. κόμα κι ν στν προσευχή σου βλέπεις πολ κόπο κα καμι εχαρίστηση, ν προσεύχεσαι μ πιμέλεια κα ζλο. Ν συνηθίζεις τν αυτό σου στν προσευχ κα τ συνομιλία μ τ Θεό. Ν προσπαθες, σο μπορες, ν συμμαζεύεις κα ν λέγχεις τς σκορπισμένες σου σκέψεις. τσι, σιγ σιγά, προσευχή σου θ γίνεται λο κα πι εκολη. Θ' ρχίσεις κι σ ν ασθάνεσαι μία γλυκει παρηγοριά. Κα ν κάνεις ελικριν προσπάθεια, τ γιο Πνεμα, βλέποντας τν γωνιστικότητά σου κα τ γνησιότητα το πόθου σου, γρήγορα θ σ βοηθήσει. Κα φο μπε μέσα σου, θ σο διδάξει τν ληθιν προσευχή.
Θες μς ζητάει ν προσευχόμαστε διάκοπα. Πολλο λένε: "Πς εναι δυνατ ν προσευχόμαστε διάκοπα, φο ζομε στν κόσμο; ν σχοληθομε μόνο μ τν προσευχή, πότε θ κπληρώσουμε τς ποχρεώσεις μας κα θ' σχοληθομε μ τς δουλειές μας;".
Δ
ν μπορομε, βέβαια, ν κάνουμε διάλειπτη προσευχ ξωτερικά, ν στεκόμαστε δηλαδ πάντοτε σ στάση προσευχς, γιατί πρέπει κα ν δουλέψουμε κα πολλς λλες νάγκες μας ν κανοποιήσουμε. ποιος, μως, συναισθάνεται τν σωτερική του φτώχεια, δν θ πάψει ν προσεύχεται, ,τι κι ν κάνει. ποιος θερμ ποθε ν μπε στ βασιλεία τν ορανν, θ βρε τν εκαιρία κα τ χρόνο ν προσεύχεται, τόσο σωτερικ σο κα ξωτερικά. κόμα κι ταν ργάζεται βαρι κα κατάπαυστα, θ βρε καιρ ν μιλήσει στ Θεό. Δν βρίσκει καιρ ν προσευχηθε μόνο κενος πο δν θέλει ν προσευχηθε.
Μερικο
πιστεύουν τι προσευχ μπορε ν γίνεται μόνο π βιβλία. Καλ εναι, βέβαια, ν μπορες, ν κετεύεις κα ν δοξολογες τ Θε μ τ λόγια τν ψαλμν κα τν κκλησιαστικν μνων. ν, μως, εσαι γράμματος, τότε φτάνει ν μάθεις τς κυριότερες προσευχές, μ πρώτη τν Κυριακ προσευχή, δηλαδ τ «Πάτερ μν». Σ' ατ τν προσευχή, πο μς τν παρέδωσε διος Κύριος, ναφέρονται λες ο νάγκες μας. ν, πάλι, ο περιστάσεις δν πιτρέπουν ν προσευχηθες γι ρκετ ρα, τότε λέγε μερικς πλς κα σύντομες προσευχές, πως, «Κύριε, λέησον», «Θεέ μου, βοήθησέ με», «Κύριε, συγχώρεσέ με», «Κύριε ησο Χριστέ, Υἱὲ το Θεο, λέησόν με τν μαρτωλόν».
5.
νας π τος γιους πατέρες επε: " ν θέλεις προσευχή σου ν' νεβε κατευθείαν στ Θεό, δσε της δυ φτερά, τ νηστεία κα τν λεημοσύνη ". Κυρίως μ' ατς τς δυ πρακτικς ρετς πραγματοποιεται καθημεριν αταπάρνηση.
Νηστεία γενικ κα γι κάθε νθρωπο εναι γκράτεια κα αστηρς μετριασμς στ χρήση τς τροφς.
Σκοπ
ς τς νηστείας εναι ν ταπεινώσει κα ν λαφρύνει τ σμα, κάνοντάς το τσι πι πάκουο στν ψυχή.
Γιατί
να χορτάτο κα παχύσαρκο σμα ζητάει εκολίες κα νέσεις, μς κάνει ράθυμους κα δν μς φήνει ν συλλογιζόμαστε τ Θεό. Δένει τν ψυχή, τν πνίγει, τν κάνει ,τι θέλει.
λλ νηστεύοντας σωματικά, πρέπει συνάμα ν νηστεύεις κα ψυχικά: Ν φυλς τ γλώσσα σου π κάθε κακ νώφελο λόγο. Ν κυριαρχες στς πιθυμίες σου. Ν ξεριζώνεις τ πάθη σου.
σο γι τν λεημοσύνη, μες συνήθως νομάζουμε τσι τ βοήθεια πο δίνουμε στος φτωχούς. Δν εναι, μως, μόνο ατή. λεημοσύνη εναι κάθε πράξη γάπης κα εσπλαχνίας: Ν δώσει κανες τροφ στν πεινασμένο, ν δώσει νερ στν διψασμένο, ν ντύσει τν γυμνό, ν πισκεφθε τν ρρωστο κα τν φυλακισμένο, ν φιλοξενήσει τν στεγο, ν περιθάλψει τ ρφαν κ.λπ.
λλ γι ν εναι λεημοσύνη σου ληθινή, λα ατ πρέπει ν τ κάνεις χωρς ν καυχιέσαι, χωρς ν ζητς τν παινο τν νθρωπων κα τν εγνωμοσύνη κείνων πο εεργετες.
6.
νας λλος τρόπος, μ τν ποιο μπορομε ν πάρουμε τ γιο Πνεμα, εναι, πως επαμε, νάγνωση κα κρόαση τς γίας Γραφς.
για Γραφ εναι γι τν νθρωπο να θησαυροφυλάκιο, π' που μπορε ν ντλήσει φς κα ζωή  φς, πο φωτίζει κα σοφίζει, κα ζωή, πο ζωογονε κα παρηγορε κα εφραίνει. γία Γραφ εναι να π τ πολυτιμότερα δρα το Θεο στν νθρωπο, μία μεγάλη εεργεσία, π τν ποία καθένας μπορε ν φεληθε, φτάνει μόνο ν τ θελήσει. γία Γραφ εναι θεία σοφία, μία σοφία τόσο θαυμαστ κα ξαιρετική, πο μπορε ν τν κατανοήσει πι πλς κι γράμματος νθρωπος. Γι' ατ κριβς πολλο πλο νθρωποι, διαβάζοντας κούγοντας τν γία Γραφή, γιναν εσεβες κα λαβαν τ γιο Πνεμα, ν πεναντίας λλοι, κα μάλιστα μορφωμένοι, μελετώντάς την, πλανήθηκαν κα χάθηκαν. Ατ γινε, γιατί ο πρτοι τ διάβαζαν μ πλότητα καρδις, χωρς ρθολογιστικ ψιλολογήματα, πιδιώκοντας ν πλουτίσουν χι σ γνώση νθρώπινη, λλ σ χάρη κα δύναμη κα Πνεμα Θεο, ν ο δεύτεροι, νομίζοντας πς εναι σοφο κα πς τ ξέρουν λα, ζητοσαν στ Γραφ χι τ δύναμη κα τ Πνεμα το Θεο, λλ τ σοφία το κόσμου.
7. Τ
γιο Πνεμα Τ ποκτομε, τέλος, μ τ συμμετοχ στ ερ μυστήρια τς κκλησίας μας κα κατεξοχν μ τ θεία κοινωνία.
ησος Χριστς επε: «ποιος τρώει τ σάρκα μου κα πίνει τ αμα μου, εναι νωμένος μαζί μου κι γ μαζί του. Ατς χει ζω παντοτινή. Κα γ θ τν ναστήσω τν σχατη μέρα». ποιος, δηλαδή, ξια κοινωνε τ για μυστήρια, νώνεται μ τν Κύριο. Κα ποιος μ ληθιν μετάνοια, καθαρ καρδιά, θεο φόβο κα κράδαντη πίστη παίρνει τ Σμα κα τ Αμα το Κυρίου, παίρνει συνάμα κα τ γιο Πνεμα, πού, μπαίνοντας στν νθρωπο, τν τοιμάζει ν δεχτε κα τν ησο Χριστ κα τ Θε Πατέρα, ν γίνει δηλαδ νας κα κατοικητήριο το ληθινο Τριαδικο Θεο. πεναντίας, ποιος κοινωνε τ Σμα κα τ Αμα το Κυρίου νάξια, μ ψυχ κάθαρτη, μ καρδι γεμάτη κακία, κδικητικότητα κα μίσος, χι μόνο δν παίρνει τ γιο Πνεμα, λλ γίνεται προδότης, πως ούδας, κα σταυρώνει τ Χριστ γι' λλη μία φορά.
Τ
Σμα κα τ Αμα το Χριστο, γι' ατος πο ξια τ μεταλαβαίνουν, εναι τ φάρμακο πο θεραπεύει κάθε σθένεια κα κάθε δυναμία. Κα ποις π μς εναι σ κατάσταση τέλειας γείας; Ποις δν χρειάζεται θεραπεία, νακούφιση κα παρηγοριά;
Τ
Σμα κα τ Αμα το Χριστο εναι τροφή μας στ δρόμο πρς τ βασιλεία τν ορανν. Μπορε ποτ ν ξεκινήσει κανες γι μεγάλη κα κοπιαστικ πορεία χωρς τροφή;
Τ
Σμα κα τ Αμα το Χριστο εναι ρατ γιαστικ μέσο, πο μς τ κληροδότησε διος Κύριος κα μς τ φησε γι τν γιασμό μας. Ποις δν θ θελε ν γίνει μέτοχος σ μία τέτοια κληρονομι κα ν' γιαστε;
Μ
ν μελετε, λοιπόν, ν πλησιάζετε στ Ποτήριο τς ζως. λλ ν πλησιάζετε μ φόβο Θεο κα πίστη. ποιος ρνεται μελε ν κοινωνήσει, δν γαπάει τ Χριστό, γι' ατ οτε τ γιο Πνεμα θ λάβει οτε στν οράνια βασιλεία θ μπε.
Α
τά, λοιπόν, εναι τ μέσα, μ τ ποια μπορομε ν' ποκτήσουμε τ γιο Πνεμα: καθαρ καρδι κα γν ζωή, ταπεινοφροσύνη, πακο στ φων το Θεο, προσευχή, αταπάρνηση, μελέτη τν ερν βιβλίων, θεία κοινωνία.
Τ
καθένα π' ατ τ μέσα ρκε, βέβαια, κα μόνο του γι ν μς χαρίσει τ γιο Πνεμα. Μ εναι πι καλ κα πι ποτελεσματικ ν τ χρησιμοποιομε λα μαζί. Τότε, χωρς καμιν μφιβολία, θ λάβουμε τ γιο Πνεμα. Κα θ γίνουμε γιοι!
Τελειώνοντας, πρέπει ν
πομε, τι, ν κάποιος ξιωθε ν λάβει τ γιο Πνεμα κα στ συνέχεια πέσει σ μαρτία, Τ διώχνει π μέσα του. Κα τότε, μως, ς μν πελπιστε, ς μ νομίσει τι χάθηκαν λα. σο πι γρήγορα μπορε, ς προσπέσει στ Θε μ θέρμη, μ μετάνοια, μ προσευχή. Κα τ γιο Πνεμα θ πιστρέψει μέσα του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου