Gold Cross

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Γέρων Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης: Ἁγιότης - Ἀρετὴ - Ἀγώνας


γιότης - ρετ - γώνας
νθρωπος ποος παινε τν πλησίον του κα κατακρίνει τν αυτό του, φθάνει σ μέτρα γιότητος. ν ζητς σ π τν λλονε, πειδ σ λύπησε, ν σο βάλει μετάνοια, δν εσαι καλά, δν εσαι ντάξει, δν βαδίζεις στ δρόμο τς καλογερικς.
Φθάσαμε, πατέρες, σ᾿ να τέτοιο σημεο, πο μπορ ν π τι, ταν μασταν κοσμικοί, μασταν καλύτεροι. Τώρα δν σηκώνουμε λόγο, δν σηκώνουμε λόγο.
Τ πατερικ βιβλία λένε τι ββς Νισθερ πέκτησε φήμη γίου νδρός. Κα πγε λλος κα το λέει: «Τί ρετ κανες, πάτερ, κι φθασες σ᾿ ατ τ μέτρα;» Λέει: «φότου μπκα στ μοναστήρι, επα, γ κα τ γαϊδούρι να εμαστε. σο μιλάει τ γαϊδούρι, ταν τ δέρνεις, τόσο θ μιλήσω κι γώ». Ατ ταν τ θεμέλιο, τι κα ν τν δείρουνε, «ελόγησον». Τώρα μες φθάσαμε στ σημεο, δν σηκώνουμε λόγο.
νθρωπος, φόσον ζε, πρέπει πάντοτε ν γωνίζεται. Κα πρτος γώνας εναι ν νικήσει τν αυτό του. πρτος κα κυριότερος χθρς το νθρώπου δν εναι διάβολος, χι. Εναι διος νθρωπος ες τν αυτό του πίβουλος. Κα τοτο διότι δν κούει τν λλον, κούει τί τν λέει λογισμός του. ν χουμε τόσους γίους Πατέρες ν τος μιμηθομε διαβάζοντας τ συγγράματά τους, ντούτοις μως τ γ μς κυριεύει πολλς φορές. ταν νθρωπος νικήσει τν αυτό του, εναι μεγαλύτερος μεγαλομάρτυρας κα τροπαιοφόρος κα νικηφόρος νώπιον το Θεο!
*
Γι᾿ ατ πολλς φορές, ν σς π, πατέρες, φοβήθηκα τν κρίση το Θεο. Εναι σύμφωνος Θες μ μένανε μήπως λλάζει Θεός; «μνήσθην τν κριμάτων Σου κα παρεκλήθην» (Ψαλμ. 118,12* 52). τσι εναι.
Σταυρς δν λείπει. Γιατί; Γιατ φ᾿ σον κι ρχηγός μας νέβηκε στ Σταυρό, κι μες θ᾿ νεβομε, ν πομε. λλ π᾿ τ μία πλευρ εναι γλυκς κα λαφρός, π᾿ τν λλη μερι εναι πικρς κα βαρύς. Κατ τν προαίρεσή μας. ν πάρεις μ γάπη τν Σταυρ το Χριστο, εναι πολ λαφρός, εναι σφουγγάρι, φελλός. ν τ πάρεις, δηλαδή, π᾿ τν λλη πλευρά, τότες εναι βαρς κα σήκωτος.
Γι᾿ ατό, κα μένα πείρα ατ μ δίδαξε. Τ θέλημα το Θεο ν γίνει. ταν π᾿ τ Θε τσι. Κα ερηνεύεις, ν πομε. ν πες μ γιατί τοτο, κενο, δν ερηνεύεις, δν ερηνεύεις. Δν ταν τ θέλημα το Θεο ν φύγω τν Κυριακή, ταν τ Δευτέρα· δν θελε Θες τν Τρίτη, θελε ν φύγω τν Τετάρτη· , Θες τσι τά φερε. ν τ πάρεις π᾿ τν λλη πλευρ μ τν κρίση τ δική σου, θ σφάλεις κα μισθν δν χεις. Μισθν δν χεις!
Μέσα σου ν βράζει χαρά, ν μ φαίνεται· μέσα σου ν βράζει λύπη, κόλαση, λλ μν τ ξωτερικεύεις. Ατς εναι καλόγηρος.
Εδάλλως, σ κι γ δ, κα ν προσευχώμεθα· ν μν κούει νας τν λλονε. Ατ εναι κατ Θεόν. μα τ ξωτερικεύεις, ετε περηφάνεια θ σ πιάσει, ... θ τ χάσεις.
Γι᾿ ατ λέω τι, που κι ν ερεθε νθρωπος, ν μν πελπίζεται. Ν μν τ χάνει, ν μν τ σαστίζει. Γι τν λφα κα τν βτα λόγο, Θες γνωρίζει, σ δοκιμάζει. Σ δοκιμάζει: Μπορες ν κρατήσεις ατν τ θλίψη; Μπορ. Θ σο δώσω χάρισμα. Δν μπορες; Κι ατ πο σο δωσα, θ τ φαιρέσω. γ δν θέλω δειλος νθρώπους. χι πως στειλε Μωϋσς τος κατασκόπους, λέει: «ωράκαμεν υος γιγάντων κα μεν νώπιον ατν σε κρίδες» (ριθμ. 13,34). τσι; Ναί, λλ ποις τ λέει ατό; Ποις τ λέει; «Δειλς ποσταλες ες πακοήν, λέγει· λέων κατ τν δν κα φονες κατ τς πλατείας» (Παροιμ. 26,13). Δειλς νθρωπος δν ξίζει τίποτες. ν τολμηρς πάντα βγαίνει νικητής. Βλέπεις;
δικαιολογία δν εναι γραμμένη στ Γραφή. Ο γιοι χι μόνο δν δικαιολογονται, λλ ποφέρουν κουσίως γι τος λλους.
Πάτερ, χι τσι. σ ν διορθώσεις τν αυτό σου, χι ν περιμένεις τος λλους. σ ν σταθες π κάτω, ν σ πατν λοι. Τότες εσαι ν τάξει. Εδάλλως...
σ ν ρματωθες στν πομονή. δρόμος το Σταυρο ατς εναι.
νθρωπος, σο κα σοφς ν εναι, ν συμβουλεύεται κα λιγάκι. Δν εμαστε μες θεοδίδακτοι. Οτε Θες κα σύ· μπορες ν πάρεις πληροφορίαν π τ Θεό; Δν εμαστε σ᾿ ατ τν κατάσταση. Ά, ν ρωτήσουμε κα κάναν λλονε. Ν ρωτήσουμε, ν συμβουλευτομε. , δν χεις κανέναν νθρωπο καλύτερό σου;
Θ κάνεις πομον στ δικά σου τ πάθη, θ κάνεις κα στ δικά μου. τσι θ γίνεις γιος.
Γέρων φραμ Κατουνακιώτης - Λόγοι Διαδαχς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου