Gold Cross

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Γέρων Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης: Γέροντας και Ὑποτακτικός


Γέροντας
Επε Γέροντας, επε Θεός. Τ στόμα το Γέροντος εναι τ στόμα το Χριστο.
Σο επε Γέροντας; «Μ φοβσαι»; Μ φοβσαι!
ν κάνεις διάκριση σ᾿ ,τι σο λέει Γέροντας, δν εσαι ποτακτικός, εσαι λεγκτς το Γέροντος.
ση ελάβεια χετε, ση αταπάρνηση χετε, ση πίστη χετε ες τν Γέροντά σας, τόσο κα περισσότερο λαμβάνετε.
Ες τν κόσμο ποθνήσκοντας νας πατέρας χει μία περιουσία, ς ποθέσουμε τώρα, κατ δραχμές. φήνει τέσσερα παιδιά. Στ τέσσερα παιδι θ διανείμει εκοσι πέντε, εκοσι πέντε, κα εκοσι πέντε. λοι θ πάρουν π εκοσι πέντε δραχμές. κληρονομία το πατρός των.
Στ πνευματικ δν σχύει ατό, χι. νας χει πίστη, ελάβεια αταπάρνηση, σεβασμ στν Γέροντά του εκοσι βαθμούς, εκοσι βαθμος θ πάρει πνευματικ δύναμη. λλος χει δύο, δύο θ πάρει· λλος χει γδόντα, γδόντα θ πάρει.
Ατ τ λέει κα τ Εαγγέλιο. Χριστς επε: « δεχόμενος μς μ δέχεται, κα δεχόμενος ες νομα μαθητο, μισθν μαθητο λήψεται, δεχόμενος ες νομα προφήτου, μισθν προφήτου θ πάρει» (Ματθ. 10,41). Ατ εναι τ πνευματικό. ση ελάβεια χεις ες τν Γέροντα...
Ατ τ μετάνοια τν ποία βάζεις ες τν Γέροντα, «ελόγησον, Γέροντα», ξέρετε πόση δύναμη χει; Δν μπορετε ν τν φαντασθετε σες. Ατς πο τν πέρασε, ατς γνωρίζει.
Δν χεις ελογία ν πς να βμα ν δν πάρεις ελογία π᾿ τν Γέροντα. ταν πάρεις ελογία π᾿ τν Γέροντα, μ φοβσαι τίποτα. Βάλε μετάνοια, φίλησε τ χέρι το Γέροντά σου κα πήγαινε κα γίνε στροναύτης πάνω στ σελήνη· μ φοβσαι, διότι σ σκεπάζει εχή, πακο σ σκεπάζει.
*
Ξέρετε τί θ πε Γέροντας; Μόνο διάβολος ξέρει τί θ πε Γέροντας.
κατ σάρκα δερφς λλ κα ποτακτικς το γερο-ωσήφ, πάτερ θανάσιος, εχε τν Κοίμηση στ Νέα Σκήτη. κε τ Γεροντάκι πο ζοσε πρίν, γ τ πρόλαβα, λλ ατ τ στορικ πο θ σς π τώρα δν τ πρόλαβα, λλ τ κουσα· τ Γεροντάκι τ πρόλαβα. Εχε ναν ποτακτικό. ποτακτικός, , κρίσις Θεο, ρθε στ τέλος ν πεθάνει. Τν προηγούμενη μέρα, τν παραμον προτο ν πεθάνει, πγαν ο δαίμονες κα το λένε: «Εσαι δικός μας, τώρα θ σ πάρουμε στν κόλαση γιατ τσι κι τσι...», τ συνηθισμένα τν διαβόλων. Τ παιδ ταράχθηκε. Μπκε μέσα Γέροντας:
- Παιδί μου, γιατί εσαι ταραγμένος; λέει.
- Γέροντα, Γέροντα, θ κολασθ, ρθαν ο δαίμονες ν μ πάρουν, μο επαν τι αριο στς τρες ρα θά ρθουμε ν σ πάρουμε.
- χ, παιδάκι μου, λέει, σ εσαι ποτακτικός, ταν ρθουν ο δαίμονες ν τος πες: «γ χω Γέροντα».
- Νά ναι ελογημένο.
Τελείωσε, τν ερήνευσε τν ποτακτικό! τν λλη μέρα πν ο δαίμονες κατ τ συνήθειά τους, βγάλε τ γλώσσα, τράβα π δ... «Τί ρχόσαστε σ μένα», λέει, «γ εμαι ποτακτικός, χω Γέροντα». Μ τ «χω Γέροντα» φαντοι λοι ο δαίμονες! Ατς εναι Γέροντας.
*
Κάποιος π να μοναστήρι ρθε στ σπίτι κα λέει «Μ Γέροντας λάθητος εναι; δν φταίει;» «, κουσε, παιδί μου», το λέω, «ν βάλεις τέτοιο θεμέλιο τι Γέροντας φταίει, ποτ δν θ ρθοποδήσεις. ρθες ν κάνεις πακο ρθες ν κρίνεις τ Γέροντα, πότε λέει λήθεια, πότε λέει ψευτιά;»
Μά, πς ναπαύεται ψυχ το Γέροντα ταν κάνει πακο ποτακτικός! Μ πς ναπαύεται! Πς, δηλαδή, π μέσα π᾿ τν τν ψυχ βγαίνει νάπαυσις, εχ « Θεός, παιδί μου, ν σ᾿ ελογήσει», κα σ πιάνει εχ ατή.
*
Τώρα τελευταία κάθε δεκαπέντε μέρες, κάθε εκοσι βλέπω τν Γέροντα ωσήφ. (στν πνο, στ νειρο). Τώρα τελευταία το λέω: «Γέροντα, κε πο εσαι προσεύχεσαι γι μς;» «Πς, λέει, προσεύχομαι κα γι σς». χει τώρα δεκαπέντε μέρες, τν εδα πάλι, πγα κα τν φίλησα. Λέει: « Γέροντάς σου γ εμαι». Βλέπετε; χι μόνο δ πο ζε, λλ κα στν οραν πο βρίσκεται πάρχει ατ πνευματικ νωσις, πάρχει.
πάρχουν τρόποι πολλο γι ν νωθες τι περισσότερο μ τν Γέροντα. Πέφτεις ν κοιμηθες -πως κάνω, τσι παραδίδω κα σ σς-, « εχ το πατρός μου ωσφ» κα κοιμμαι.
Ξυπνάω. « εχ το πατρός μου ωσήφ», ρχίζω τν προσευχή. Πάω ταξίδι, π τ Κατουνάκια θ πάω στ Δάφνη, « εχ το πατρός μου ωσήφ». Μαγειρεύω, « εχ το πατρός μου ωσήφ». Πάω στ Βατοπαίδι, χω τν εκόνα το Γέροντα στ δωματιό μου, τν σπάζομαι κα λέω « εχ το πατρός μου ωσήφ». τσι ρχεται κι νας τεχνητς τρόπος γι ν εσαι περισσότερο νωμένος μ τν Γέροντα. πως πάρχει νοερ προσευχ πο λίγο, λίγο καθαρίζεται τ σωτερικν το νθρώπου κα γίνεται κατόπιν κα ατς φωτεινς μ τ νοερ προσευχή, πάρχει κα ατς τρόπος πο νώνεσαι μ τν Γέροντα περισσότερο.
Διαβάζοντας τ Θεία Γραφή, σο πνευματικ δύναμη χεις, τόσο καταλαμβάνεις, περισσότερο δν καταλαμβάνεις. τσι εχαμε μ τν Γέροντα. Μς λεγε, λλ μς λεγε κατ τ βαθμό του· μες κατ τ βαθμ μς καταλαμβάναμε.
Πολλ μ δίδαξε κα πακοή, πολλ διδάχτηκα κα ς Γέροντας. τσι εναι. Ν θυσιάσω τν αυτό μου, μόνο ν σ δ σένα, τ παιδί μου, ν πς στν Παράδεισο· ατς εναι δικός μου παράδεισος, ν εσαι σ στν παράδεισο κι γ ς κα, ς κα. τσι εναι. Δν μετριέται πατρικ γάπη. Κα ς Γέροντας κα ς ποτακτικός, πρα μία πείρα. Σαράντα χρόνια ποτακτικς κα δέκα-δεκαπέντε χρόνια ς Γέροντας. Εδα κα τ μία γάπη κα τν λλη γάπη. πατρικ γάπη, πάτερ μου, εναι πολ ψηλά, πολ ψηλά!
σο σχύει εχ το Γέροντά σου, δν σχύει λη οκουμένη. Πρες τν εχ το Γέροντά σου; Μ φοβσαι πουθενά.
Κι᾿ γ στ σπίτι μας πολλ δέντρα φύτεψα, λλ σ σα Γέροντάς μου ταν σύμφωνος, πιασαν, ες λλα, τ ποα δν ταν σύμφωνος Γέροντας, δν πιασαν. φύτευσα κλήματα, Γέροντας δν τανε σύμφωνος, οτε να δν πιασε. φύτευσα δέντρα μηλις κα λλα· δν ταν σύμφωνος Γέροντας· πιασαν μέν, λλ δν εδοκίμησαν. Τ πρε γερο-Κλήμης πάνω κα γίνηκαν μεγάλα δέντρα κα τρώει πολλς κάδες, πολλ κιλ τρώει μλα π᾿ τ δικά μου. Δν τανε σύμφωνος Γέροντας, ταν τ φύτεψα γώ. φύτεψα κα μία καϊσιά. φτ χρόνια βγαλε δύο λουλούδια, φτ χρόνια! Τ εχα φέρει π τ θερμοκήπια, π τ Θεσσαλονίκη. φύτευσα κα μία μουριά, τανε σύμφωνος Γέροντας, κα τρμε τώρα να μήνα κα περισσότερο λο μορα. φύτευσα κα ναν λωτό, ταν κα Γέροντας σύμφωνος, κα δν ξέρω τριακόσια, τετρακόσια λτα κάνει κάθε χρόνο· πειδ Γέροντας τανε σύμφωνος. Ες λα τ᾿ λλα τ πράματα, τ ποα Γέροντας δν τανε σύμφωνος, ετε θ τά βγαζα κα θ τ φύτευα λλο δν θ πρόκοφταν, δν θ πιαναν, δηλαδ δν θ εχαν τέλος καλό, πειδ Γέροντάς μου δν τανε σύμφωνος.
ποιος βασίσθηκε στς δυνάμεις του πλανήθη. Θ πς σ νθρωπο πνευματικό, ποος θ σ διδάξει τς μηχανς το διαβόλου, θ σ διδάξει τ δρόμο πς θ᾿ νέβεις στν ορανό. Πάντως μονάχος σου ν πς...
ταν βλέπω μπροστά μου τι λλος θ κάνει ντιλογία, πισθοχωρ γώ, γι ν μν προβε λλος τι, «Γέροντα, μ τσι...». πισθοχωρ γώ. πισθοχωρ. Γι ν μν ρθει ποτακτικός μου σ θέση ν πε, «Γέροντα, δν θ μπορέσω ν τ κάνω». ταν τ βλέπω ατό, πισθοχωρ, γι ν μ γίνω γ ατία ν κάνει ατς παρακοή. Εναι κα κάποια διάκριση κε μέσα, ν πομε. τσι εναι.
Πάντως, να εναι: καλογερικ στηρίζεται στν πακοή. Δοκίμασα κα τν πακοή, δοκίμασα κα τν παρακοή. Κα τ δύο τ δοκίμασα. Κα εδα τι ταν κάνει κανένας πακοή, εναι ερηνικός, δν τν λέγχει λογισμς πουθενά!
νέπαυσες τν Γεροντά σου; νέπαυσες τν Θεό σου.
λλος πάλι πίστευσε τν λογισμό του, κακ ποτελέσματα εχε. Λέει Γέροντας μετ τ λειτουργία:
- Πατέρες, καθστε ν πιομε να νερό.
- Ναί.
Γέροντα, ατ πο κάνεις δν εναι καλό. Ο πατέρες ν φύγουν σιωπντες, ν πνε στ κελιά τους, στ σπίτια τους.
- Παιδί μου, σ εσαι ποτακτικός. Τώρα ρχίζεις κα συμβουλεύεις τν Γέροντα; Δν κάνεις καλά. Ν πες, νά ναι ελογημένο, Γέροντα.
- Μ τσι κι τσι κι τσι...
Τν κατόρθωσε πειρασμός, τν βγαλε π᾿ τ σκέπη το Γέροντά του. Πγε στ Καρούλια. λαττωματικ πνευματικ κανε. Πγε σ᾿ λλο μέρος. Στ τέλος πγε μοναχός του. Πέρασε κάποιος π τν Πάτρα κα μο λέει:
- Πάτερ-φραίμ, τάδε εναι ερεύς;
- χι, το λέω.
- ταν το χτύπησα τν πόρτα, νοιξε κα μ σταύρωσε, τσι. Λέω: «Εστε ερεύς;» «Μόλις τελείωσα τ Λειτουργία», λέει.
Βλέπετε; πίστευσε τν λογισμό του, φυγε π τν Γέροντά του, φυγε π τος γειτόνους, ατοχειροτονήθηκε ερες κι τσι τελείωσε.
Γι᾿ ατ νθρωπος ν μν πιστεύει τ λογισμό του. χεις τ λογισμό σου; Ν τν πες στν Γέροντά σου. Κι τι Θες φωτίσει τν Γέροντα, ατ ν᾿ κούσεις. Μν πιστεύεις τν λογισμό σου. Διότι διάβολος δν βιάζεται· λίγο, λίγο, λίγο κα σ πάει κε πο θέλει ατός. «Κρεσσον τ παραβάλλειν τ συχάζειν».
*
Πέντε χρόνια μ πολεμοσε διάβολος ν φύγω π τν Γέροντά μου, τν παπα-Νικηφόρο. Οτε να βμα δν κανα. ωσότου πόλεμος φυγε μοναχός του.
Τ ν φύγει κανένας π᾿ τν κόσμο εκολο εναι· τ ν βρε νθρωπον δηγό, εναι πολ δύσκολο! Εναι δύσκολο!
ν σ μόνο γι τν αυτό σου χεις μέριμνα, Γέροντας πο εναι τόσες ψυχς πάνω σ᾿ ατν κα κρεμνινται; σ θ πς ν πες τ λογισμό σου, λλος θ πάει ν πε τν λογισμό του, λλος τ λογισμό του. Κα τότες Γέροντας τί γίνεται; λους τους βαστάζει Γέροντας; , βέβαια, τώρα δν βαστάζει Γέροντας καθολικά, Χριστς τος βαστάζει λους. ν τούτοις μως Γέροντας τος οκονομάει λους.
πηγ τς ερήνης, πηγ τς χάριτος πηγ τς σωτηρίας, πηγ το Παραδείσου εναι Γέροντας.
Γέροντας παρακολουθε τ λογισμ το ποτακτικο του:
- λα δ, παιδί μου.
- Ναί, ελόγησον.
- Πς μ βλέπεις;
- Γέροντα, γγελο σ βλέπω.
-Καλά. Θ ρθε καιρς πο θ μ δες νθρωπο.
Μετ π λίγο καιρό:
- Πς μ βλέπεις, παιδί μου;
- νθρωπο.
- Αριο θ μ δες ς διάβολο.
, αριο:
- Πς μ βλέπεις;
- Διάβολο.
τσι εναι. Γιατί λίγο, λίγο, λίγο διάβολος -τό χω πάθει, πατέρες, π πείρα τ λέω- διάβολος προσπαθε ν σ ξεκολλήσει π τν Γέροντα, ν σ ξεκολλήσει!
Δύο φορς πγα στ σπίτι το Γέροντος, να κάνω εχέλαιο. κε το κα να νεαρ πρόσωπο, πο μ σκανδάλιζε. Κα τς δύο φορές, επα ες τν Γέροντά μου, π. Νικηφόρο, ν κάνει κομποσχοίνι. Τν πρώτη φορά, μόλις φθασα ες τ σπίτι, ξέχασα τ λογισμό, κανα εχέλαιο, κα ταν φευγα, τότε τν ξαναθυμήθηκα. Τ δεύτερη φορ λογισμς μ τυραννοσε, κα ταν ρχισα τ εχέλαιο. ταν τ χρισα τ παιδί, τελείως εχε φύγει π τ σκέψη μου λογισμός. Μόλις τελείωσα τ εχέλαιο, κα φευγα, πανλθε λογισμός.
Εδες τί δύναμη χει εχή, τ κομποσχοίνι, πο κάνει Γέροντας, οοσδήποτε κι ν εναι;
*
Δν πρέπει ν νέχεσαι ν κατηγορε κανες τν Γέροντά σου! Ατ εναι τ σωστ κα πρέπον ν γίνεται. Ν ντιδρς, ταν κος ν λέγουν κάτι κατ το Γέροντός σου.
*
φθασα στ τέρμα. Δν ντεχα λλο. Ζητοσα βοήθεια. Τότε εδα τ γερο-ωσφ στν πνο μου. «Μέσ᾿ τν καρδιά μου, παιδί μου, σ χω»· κα ξέρεις πόσο παρηγορήθηκα στν σταυρ πο κρατοσα ατν τν ρα!! Πολ παρηγορήθηκα· στω κα στν πνο μου πο εδα τν Γέροντα.

ποτακτικός
ποτακτικς εναι βασιλιάς, δν λέγχεται.
Ξέρετε πς μουνα τότε, ταν μουν ποτακτικός; μουν ετός!
ποτακτικς δν χει λογοθέσιο, δν χει τελώνια, διότι χει τ μητρο του λευκό, δν μπορον ν σ πιάσουν ο δαίμονες· ννο, ταν κάνεις πακοή.
Γιατ μς επε κι να λόγο Γέροντας: «ν δν γίνεις καλς ποτακτικός, καλύτερα ν μ γινόσουνα καλόγερος»! Βαρς λόγος λλ τν λήθεια λέει.
γιος Δοσίθεος πόσα χρόνια κανε; τρία τέσσερα χρόνια κανε, λλ τί ποτακτικς τανε! Κα γίασε! Κα ταν ζήτησε π τν Μέγα Βαρσανούφιο: «Γέροντα, πόλυσέ με, δν μπορ» (πέθανε φθισικός), το λέει: «παγε, τέκνον, ν ερήν, παραστηθι τ γί Τριάδι κα πρέσβευε πρ μν».
Τ κουσαν ο λλοι Γεροντάδες. Λένε: «Καλ τί κανε ατός; Ατς στν κολουθία, στ μισ κολουθία ρχότανε».
Κι ταν κατόπιν πγε νας λλος Γέροντας σ᾿ ατ τ μοναστήρι, στο γίου Σερίδου τ μοναστήρι, κα παρεκάλεσε τν Θε ν δείξει τος γίους, ο ποοι γίασαν σ᾿ ατ τ μοναστήρι. Κι λους τος εδε.
- Μ εδα, πατέρες, εδα κι ναν νεώτερο, λέει.
- Πς τν λέν;
- Δν ξέρω, δν τν ρώτησα.
- Πς τ χαρακτηριστικά.
- τσι κι τσι.
- , Δοσίθεος εναι!
Βλέπετε λοιπόν; λλ τί πακο κανε ατς νθρωπος!
ποτακτικς δν φοβται Θεό, χι τι εναι θεόφοβος, χι· « πολλ γάπη ξω βάλλει τ φόβο» (Α ω. 4,18).
Παλαι πάτερ-Μ. ρθε στ σπίτι μας κα κτισε να τειχάκι π τοβλα μικρό, κα μετ φύσηξε νας πολ δυνατς έρας. Ξαναρθε ργότερα στ σπίτι μας καί, δν ξέρω, θέλησε ν χαριεντισθε μ μένα. Κα μο λέει: «Πς ατ τ ντουβάρι δν πεσε;» Το λέω: «Ν σο π. ταν φυγες σύ, πγα γ κα τ ελόγησα κα επα, εχ το Γέροντός σου, κα ατ τ στερέωσε· εδάλλως σ δν ξίζεις τίποτα».
λλ δν εναι ατό. Τ στορικ φανερώνει, ν πομε, τι, ταν κουσε τ νομα το Γέροντά του, στραψε τ πρόσωπό του, λαμψε. Κα λέω, ντως ατο ο νθρωποι εναι ντως ποτακτικοί.
Ατς ποος κάνει πακοή, ατς βραβεύεται, ατς μείβεται, ατς στεφανώνεται. Κα πρτος ( ντελλόμενος) βέβαια, λλ περισσότερο ποτακτικός. Διότι ποτακτικς εναι διος Χριστός, μιμεται τν Χριστόν.

Γέρων φραμ Κατουνακιώτης - Λόγοι Διαδαχς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου