Gold Cross

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ! ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ!




«ν τ κόσμ θλψιν ξετε· λλ θαρσετε, γ νενίκηκα τν κόσμον».1
Ρωτήσανε τόν Γέροντα Παΐσιο, γιατί κάποιοι πού συναντον δυσκολίες ατοκτονον. Καί Γέροντας πάντησε, τι ατία εναι γωισμός, ποος δηγε στήν πελπισία.2 διάβολος ψιθυρίζει στό ατί το νθρώπου «ν καιρ θλίψεως» τι λα τελείωσαν κι τι δέν μπορε νά κάνει τίποτε πιά γιά τό πρόβλημά του. Ατό μως εναι να μεγάλο ψέμμα το διαβόλου, πού μς πολεμ μέ τό σχυρότερο πλο του, τήν πελπισία! Κι ν νθρωπος δέ μπορε νά κάνει τίποτε, μπορε μως Παντοδύναμος Θεός, πού μς διαβεβαίωσε τι «νευ μο ο δύνασθε ποιεν οδέν»3. ρκε, νά στραφομε σ’ Ατόν καί θά μς δώσει ,τι κριβς μς χρειάζεται.
Μς καλε: «δετε πρός με πάντες ο κοπιντες κα πεφορτισμένοι, κγ ναπαύσω μς»!4
Ατή εναι μία πλή, εκολη καί συγχρόνως σωτήρια κίνηση πού μς σώζει καί σ’ ατήν καί στήν λλη ζωή. Μ’ Ατόν μπορομε τά πάντα πως διακήρυσσε μέγας πόστολος Παλος: «πάντα σχύω ν τ νδυναμούντι με Χριστ»!5
πίγεια κοσμική κοινωνία τς λατρείας το Μαμων στήν ποία ζομε, πιχειρε συνεχς νά πομακρύνει μέ κάθε τρόπο καί μέσο τόν νθρωπο πό τόν πουράνιο Θεό καί νά τόν στρέφει πρός τόν πίγειο ρχοντά της τόν διάβολο. Τόν χειραγωγε, στε νά γίνει ατάρκης-ατείδωλο, πως γινε ωσφόρος πό παρση, ποστατώντας πό τόν Δημιουργό του, θεωρώντας τόν αυτό του Θεό καί χάνοντας τόν Παράδεισο. Τόν στρέφει σέ πρόσκαιρα καί λικά-φθαρτά πράγματα πό τά ποα νομίζει τι θά ντλήσει δύναμη καί δόξα-πόλαυση-χαρά. Κατά τόν διο τρόπο διάβολος παρέσυρε τούς Πρωτόπλαστους γιά τήν πιθυμία μις θέωσης χωρίς Θεό, νά χάσουν τήν δέμ, τήν θανασία καί τήν μακαρία κοινωνία τους μέ τόν Θεό. διάβολος καί δαιμονοκρατούμενη σύγχρονη κοινωνία θέλει τόν νθρωπο νεξάρτητο (πό ,τι σωτήριο καί πνευματικό), λλά οσιαστικά ξαρτώμενο πό μύρια δεσμά (νάγκες, πιθυμίες, μέριμνες, φοβίες, πάθη κλπ).
ζωή εναι δρο θεόσδοτο καί πολύτιμο. σες δυσκολίες καί ν συνεπάγεται, μπεριέχει νεκτίμητο χρόνο μετανοίας ποος ταν ξιοποιηθε σωστά δηγε στήν αώνια σωτηρία καί μακαριότητα! «Τί γρ φελήσει νθρωπον ἐὰν κερδήσ τν κόσμον λον, κα ζημιωθ τν ψυχν ατο;»;6
Κι ν λα σο πηγαίνουν ντίθετα, τί πτοεσαι; Τήν ψυχή σου προφύλαξε! Ατήν δέν τήν χάνεις ποτέ κι πό κανέναν, παρά μόνο ν τήν παραδώσεις μόνος σου στήν πώλεια!
λα χουν μερομηνία λήξης καί τά δυσάρεστα καί τά εχάριστα. ψυχή μονάχα εναι αώνια!
Ζομε στήν κοιλάδα το κλαυθμνος πως λέγει γία Γραφή. Διά πολλν θλίψεων θά περάσουμε στήν αώνιο ζωή. Κύριος μς δίδαξε τι: «στενή πύλη καί τεθλιμμένη δός πάγουσα ες τήν ζωήν»7. Κι ατό, χι γιατί Θεός εναι τιμωρός, λλά ντίθετα, γιατί εναι Μέγας Εεργέτης. «Μακάριοι ο κλαίοντες νν, τι γελάσετε»8 μς ποκάλυψε. δική μας μαρτωλότητα καί χοϊκότητα εναι ο ατίες τν δυσκολιν μας. Τά προβλήματα πού ντιμετωπίζουμε ποτελον ψίστης γάπης παραχώρηση Θεο, στε:α)νά καθαρισθε κάθε ρύπος τς ψυχς καί το σώματός μας καί β)νά ποκατασταθε χιτών μας καί πάλι στήν ρχική γνή λευκότητά του, νά γίνει κατάλληλο νδυμα το γάμου μας μέ τόν Χριστό, στε νά χουμε πρόσωπο νά εσέλθουμε ες τόν Νυμφνα Του καί νά εμαστε γιά πάντα μαζί Του!
χρυσός περν πό καυτερό καμίνι γιά νά ποδειχθε γνησιότητά του καί ξία του. Κι ταν βγε πό ατό, χει καθαρισθε κι στράφτει περισσότερο πό πρίν.
Τό διο καί κάθε νθρωπος. πίστη μας καί γάπη μας πρός τόν Πλάστη μας, θά δοκιμασθον στό καμίνι τν θλίψεων γιά νά ποδείξουν τήν γνησιότητά τους.
Μέ προσευχή, μετάνοια, ξομολόγηση καί τακτικό κκλησιασμό, τό ρχικς δύσκολο πέρασμα πό τό καμίνι τν θλίψεων, μετατρέπεται πό «δύνατον παρ’ νθρώποις», σέ εάρεστη θυσία ανέσεως πρός τόν Θεό, φο «τά δύνατα παρ' νθρώποις δυνατά παρά τ Θεῷἐστί»9.
Κύριος θά στεφανώσει ατόν πού δέν γογγύζει ντας μέσα στά προβλήματά του λλά ντίθετα Τόν εχαριστε καί Τόν δοξολογε. Ατόν θά τόν θεωρήσει ς μάρτυρα τ πνεύματι. πρόσκαιρη δυσκολία πού ζομε τώρα, δέν εναι παρά μία μελητέα σταγόνα σέ ναν πειρο κεανό μακαριότητος πού μς τοίμασε Πανάγαθος Θεός μας γιά πάντα! «Τ γρ παραυτίκα λαφρν τς θλίψεως μν καθ' περβολν ες περβολν αώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται μν»10.
ς θυμόμαστε τόν δίκαιο ώβ καί τήν γία πομονή του πού μακαρίζεται καί θά μακαρίζεται ς παράδειγμα πρός μίμησιν, σέ λες τις ποχές. ς θυμόμαστε κάθε δεινό πού πέμεινε καί πς τελικά νταμείφθηκε πό τόν Θεό κόμη κι πό ατήν τή ζωή, μέ πλήρη ποκατάσταση λων σων πέστη καί εχε χάσει!
ούδας πρόδωσε τόν Κύριο, μετεμελήθη λλά δέ μετενόησε. κρινε μόνος του γωιστικά τόν αυτό του ς Θεός κι ατοκτόνησε χάνοντας τά πάντα! να ταπεινό, κ καρδίας «συγνώμη» πρός τόν Κύριο, θά ρκοσε νά σβήσει τήν πελπισία του καί τήν περηφάνεια του, θά ρκοσε νά το δώσει κουράγιο καί νά τόν πληρώσει μέ Θεο λεος καί τελικς νά σωθε κι ατός παραμένοντας μαζί μέ τούς λλους μαθητές το Χριστο.
ς μή γίνουμε οδες κι μες! Πορευόμενοι νάμεσα στά δίκαια καί δικα πού μς συμβαίνουν, στά εκολα καί δύσκολα, στά εχάριστα καί δυσάρεστα πού λα μως εναι μέσα στό σωτήριο σχέδιο το Θεο γιά μς καί φροντισμένα πό τά δια Του τά χέρια, ς κράζουμε πρός Ατόν:
Κύριε ησο Χριστέ, λάσθητί μοι τ μαρτωλ κι λέησόν με!
Σέ εχαριστ Θεέ μου!
Δόξα Σοι Θεός πάντων νεκεν! μήν!

1 Ιωάν. 16, 33
2http://www.agioritikovima.gr/%CE%94%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%87%CE%AD%CF%82/%CE%93%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%A0%CE%B1%CF%8A%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%85/4895-o-geronta-paio-gia-tin-autoktonia
3 ωάννης ιε΄ 5
4 Ματθ. ιθ' 14
5 Φιλιπ. δ´, 12
6 Μαρκ. 8, 36
7 Ματθ. 7, 14
8 Λουκ. 6, 21
9 Λουκ. 18,27
10 Κορινθ. β, 17

ερομόναχος Σάββας γιορείτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου