Gold Cross

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ: ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ




ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ:
ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ
1 Νν τ πνθος τν νεκρν πεφυγδευται κα τ φγγος τς ναστσεως λλυθεν. Τοτο γρ στιν γπης πδειξις, τι νπερ φειλεν θνατον νθρωπος, τοτον λυσεν Χριστς ποθανν, δος λτρον ψυχν ντ ψυχς κα σμα ντ σματος, λον νθρωπον ντ νθρπου, κα θνατον πρ θαντου.
2 Τς ποτε πθανεν δκαιος ν πρ δκου; Ποος πατρ πρ τκνου, ποος υἱὸς πρ πατρς πθανεν; ποησεν Κριος πρ μν, ο μνον μς πλσας δι χειρς ν τ δμ, λλ κα ναγεννσας μς δι Πνεματος ν τ ατο πθει.
3 Κα σεβς λας τν ουδαων πκτειναν τν αυτν εεργτην, ποδντες ατ "πονηρ ντ γαθν" κα θλψιν ντ χαρς κα θνατον ντ ζως· τν γρ γεροντα τος νεκρος ατν κα θεραπεοντα τος χωλος κα φωταγωγοντα τος τυφλος, τοτον πκτειναν κρεμσαντες π ξλου.
4 δετε ο νθρωποι, δετε πσαι α πατρια τ καιν τολμματα· κρμασαν τν κρεμσαντα τν γν, κα προσπηξαν ξλ τν πξαντα τν κσμον, κα μτρησαν τν μετρσαντα τος ορανος, κα δησαν τν λσαντα τος μαρτωλος, κα πτισαν ξος τν ποτσαντα δικαιοσνην, κα ψμισαν χολν τν ψωμσαντα ζων, κα φνισαν χερας κα πδας το θεραπεσαντος ατν χερας κα πδας, κα νγκασαν καμμσαι τν ποισαντα ατος ναβλψαι, κα θαψαν τν γεραντα τος νεκρος ατν.
5 μυστηρου καινο κα θαματος παραδξου· κρθη κριτς, κα δθη λων τος πεπεδημνους, κα προσεπγη πξας τν γν, κα κρεμσθη κρεμσας τν κσμον, κα μετρθη μετρσας τος ορανος, κα ψωμσθη χολν ψωμσας ζων, κα πθανεν ζωογονν τ πντα, κα τφη νιστν τος νεκρος.
6 Το γρ Κυρου κρεμαμνου π το ξλου, ρργησαν ο τφοι, κα δης νεχθη, κα νστησαν νεκρο, κα ξλλοντο ψυχα, κα νεφανσθησαν πολλο τν νισταμνων ν σραλ, τε πετελετο τ το Χριστο μυστριον· π γρ το σταυρο ψωσεν τν σρκα, να φαν σρξ ψουμνη κα θνατος πεπτωκς π τος πδας τς σαρκς.
7 Ττε ο γγελοι ξενσθησαν κα α δυνμεις τν ορανν ξεπλγησαν π τ πθει το Χριστο, ξεπλγη κτσις ξενιζομνη κα λγουσα· Τ ρα εη τοτο τ καινν μυστριον; κριτς κρνεται κα σιωπ, ἀόρατος ρται κα οκ παισχνεται, κρτητος κρατεται κα οκ γανακτε, μτρητος μετρεται κα οκ ντιτσσεται, παθς πσχει κα οκ νταποδδωσιν, θνατος θνσκει κα καρτερε, ν ορανος θπτεται κα πομνει· τ τοτο τ καινν μυστριον πντως δι τν νθρωπον;
8 λλ' βουλσει παθν Κριος νστη κ τν νεκρν, καταπατσας τν θνατον, κα δσαςν σχυρν" (Μτ, 12, 29), κα λσας τν νθρωπον· δ θνατος λλοιωθες πεσεν π τος πδας το Χριστο, κα σρθη αχμλωτος θριαμβευμενος δης, κα πσαι α δυνμεις ατο νεστρφησαν κοσασαι τς φωνς το Χριστο, καθς γραφ φησιν· "Εδος μν ατο οκ εδομεν, φωνς δ ατο κοσαμεν". Οκ εδεν γρ δης τ πρσωπον το Κυρου, λλ φωνς ατο κουσεν λγοντος· ξλθατε ψυχα πεπεδημναι κα καθμεναι ν σκι θαντου· ζων μν εαγγελζομαι· γ εμι Χριστς ζω μν.
9 Ττε δης κοσας κατελθη, κα α πλαι ατο α χαλκα συνετρβησαν, κα ο μοχλο ατο ο σιδηρο συνεθλσθησαν, κα ξλλοντο α τν γων ψυχα κολουθοσαι τος χνεσι το Χριστο· ττε πληρθη τ γεγραμμνον· "κε συντριψεν πλας χαλκς, κα μοχλος σιδηρος συνθλασεν" (Ψ, 106, 16 κ Ησ, 45, 2 ).
10 βησε δ κα γ λγουσα· ∆σποτα, φεσα μου τν κακν, κοφισν με τς ργς, λσν με τς κατρας, νθ' ν δεξμην αματα κα νθρπων σματα, τι δ κα τ σν σμα· δσποτα, πολμβαν σου τν δμ.
11 νστη γον Κριος δι τριν μερν, διδσκων μς τριδα ν μονδι προσκυνεν· πσαι δ α πατρια τν θνν σθησαν ν τ Χριστ· ες γρ κρθη κα μυριδες σθησαν· γρ Κριος πθανεν πρ πντων.
12 Οτος δ μοως νδυσμενος λον τν νθρωπον νλθεν ες τ ψη τν ορανν, ναφρων δρον τ Πατρ ο χρυσν, οκ ργυρον, οτε λθον τμιον, λλ' νθρωπον ν πλασεν "κατ' εκνα κα μοωσιν ατο".
13 Τοτον Πατρ ψσας ν δεξι ατο "π θρνου ψηλο" (Ησ, 6, 1) κεκθικεν, "ως ν τεθσιν ο χθρο ατο π τος πδας ατο" (Ψ, 109, 1)· μλλει γρ ρχεσθαι κριτν ζντων κα νεκρν, "ο τς βασιλεας ατο οκ σται τλος" (Λκ, 1, 33 κ Σύμβολο), τι δξα στ τ Πατρ κα τ Υἱῷ κα τ γίῳ Πνεματι νν κα ε κα ες τος αἰῶνας τν αἰώνων. μν.
Μεταγραφή

Τώρα το πένθος των νεκρών φυγαδεύτηκε και το φέγγος της αναστάσεως έχει έλθει. Επειδή αυτό είναι απόδειξη αγάπης, ότι τον θάνατο τον οποίο όφειλε ο άνθρωπος, τούτον έλυσε ο Χριστός επειδή απέθανε, δίνοντας λύτρο σώμα αντί σώματος και ψυχήν αντί ψυχής, ολόκληρο άνθρωπο αντί ανθρώπου και θάνατον υπέρ θανάτου.
Ποιός ποτέ πέθανε, ενώ ήταν δίκαιος, υπέρ αδίκου; Ποιός πατέρας υπέρ τέκνου; Ποιός γιος υπέρ πατέρα πέθανε; Αυτό (δηλαδή) που έκανε ο Κύριός μας, επειδή όχι μόνο μας έπλασε με το χέρι (Του) στον Αδάμ, αλλά και μας αναγέννησε δια του (Αγίου) Πνεύματος κατά το πάθος Του.
Και ο ασεβής λαός των Ιουδαίων εφόνευσαν τον ευεργέτη τους, αποδίδοντας σε αυτόν πονηρά αντί αγαθών, και θλίψη αντί χαράς και θάνατο αντί ζωής. Επειδή αυτόν που ανέστησε τους νεκρούς τους, κι εθεράπευσε τους αναπήρους και έδωσε φως στους τυφλούς, τούτον εφόνευσαν με το να τον κρεμάσουν πάνω στο ξύλο (του Σταυρού).
Δείτε άνθρωποι, δείτε όλες οι γενιές τα πρωτοφανή τολμήματα. Εκρέμασαν αυτόν που κρέμασε την γη, στερέωσαν με καρφιά στο ξύλο αυτόν που στερέωσε τον κόσμο και μέτρησαν αυτόν που μέτρησε τους ουρανούς, κι έδεσαν αυτόν που έλυσε τους αμαρτωλούς, και πότισαν με ξύδι αυτόν που πότισε με δικαίωση (σωτηρία), κι έθρεψαν με χολή αυτόν που έθρεψε με ζωή, και χάλασαν τα πόδια και τα χέρια αυτού που τους θεράπευσε τα χέρια και τα πόδια κι έκαναν να κλείσει τα μάτια αυτόν που τους έκανε να αναβλέψουν, κι έθαψαν αυτόν που ανέστησε τους νεκρούς τους.
Καινούριο μυστήριο και παράδοξο θαύμα: (κατ)εκρίθη ο Κριτής, και δέθηκε αυτός που λύνει τους φυλακισμένους, και στερώθηκε με καρφιά αυτός που στερέωσε την γη, και κρεμάστηκε αυτός που κρέμασε τον κόσμο, και εμετρήθη αυτός που μέτρησε τους ουρανούς, κι ετράφη με χολή αυτός που έθρεψε με ζωή, και πέθανε αυτός που ζωογονεί τα πάντα, και ετάφη αυτός που ανασταίνει τους νεκρούς.
Επειδή όταν ο Κύριος κρεμόταν στο ξύλο (του Σταυρού), εράγησαν οι τάφοι, ο άδης άνοιξε, κι ανέστησαν οι νεκροί, και εξέρχονταν ψυχές και εμφανίστηκαν πολλοί από τους αναστημένους μέσα στον Ισραήλ, όταν επιτελείτο το μυστήριο του Χριστού. Επειδή πάνω στον Σταυρό ύψωσε την σάρκα, για να φανεί η σάρκα υψουμένη κι ο θάνατος πεσμένος κάτω από τα πόδια της σάρκας.
Τότε οι άγγελοι παραξενεύθηκαν και οι δυνάμεις των ουρανών εξεπλάγησαν λόγω του πάθους του Χριστού, εξεπλάγη η κτίση, παραξενεύθηκε και έλεγε: άραγε τι είναι τούτο το καινούριο μυστήριο; Ο Κριτής (κατα)κρίνεται και σιωπά, ο Αόρατος γίνεται ορατός και δεν ντρέπεται, ο Ακράτητος κρατείται (συλλαμβάνεται) και δεν αγανακτεί, ο Αμέτρητος μετριέται και δεν αντιτάσσεται, ο Απαθής πάσχει και δεν ανταποδίδει, ο Αθάνατος πεθαίνει και καρτερεί, ο Επουράνιος θάπτεται και υπομένει, (για)τι είναι τούτο το καινούριο μυστήριο παρά (όμως είναι) οπωσδήποτε για τον άνθρωπο;
Αλλά ο Κύριος που με την θέλησή Του έπαθε, ανέστη από τους νεκρούς και καταπάτησε τον θάνατο κι "έδεσε τον ισχυρό (τον διάβολο)" (Μτ. 12, 29) και έλυσε τον άνθρωπο. Κι ο θάνατος με αλλοιωμένα χαρακτηριστικά (από τον φόβο) έπεσε κάτω από τα πόδια του Χριστού, κι ο άδης εσύρθη αιχμάλωτος και ταπεινωμένος στον θρίαμβο του Χριστού, και όλες οι δυνάμεις του ταράχτηκαν επειδή άκουσαν την φωνή του Χριστού, όπως λέει η Γραφή: "Την μορφή του δεν την είδαμε, αλλά την φωνή του την ακούσαμε". Επειδή ο άδης δεν είδε την μορφή του Κυρίου, αλλά την φωνή Του άκουσε, ο οποίος έλεγε: "Εξέλθετε ψυχές φυλακισμένες και καθισμένες στο σκοτάδι του θανάτου. Σας φέρνω χαρμόσυνο νέο της Ζωής. Εγώ είμαι ο Χριστός, η Ζωή σας".
Τότε ο άδης, όταν άκουσε, κατελύθη, και οι πύλες του οι χάλκινες συνετρίβησαν, και οι μοχλοί του οι σιδερένιοι έσπασαν, κι εξέρχονταν οι ψυχές των αγίων που ακολουθούσαν τα ίχνη του Χριστού. Τότε εκπληρώθηκε το γραμμένο (στην Γραφή): "Εκεί συνέτριψε πύλες χάλκινες και μοχλούς σιδερένιους έσπασε".
Εβόησε και η γη λέγοντας: "Δέσποτα λυπήσου με (και γλύτωσέ με) από τα κακά, ανακούφισέ με από την οργή, απάλλαξέ με από την κατάρα, εξ αιτίας των οποίων δέχτηκα αίματα και ανθρώπων σώματα, ακόμα και το δικό Σου σώμα. Δέσποτα πάρε τον Αδάμ (το πλάσμα) Σου.
Ανέστη, λοιπόν, ο Κύριος σε τρεις ημέρες για να μας διδάξει Τριάδα (προσώπων) εν μονάδι (σε μια Ουσία) να προσκυνούμε. Όλες οι γενιές των ανθρώπων εσώθηκαν από τον Χριστό. Επειδή ένας (κατ)εκρίθη και μυριάδες εσώθηκαν. Επειδή ο Κύριος πεθανε υπέρ πάντων.
Αυτός ομοίως ενδυσάμενος (ντυμένος) όλον τον άνθρωπο ανήλθε στα ύψη των ουρανών για να προσφέρει δώρο στον Πατέρα, ούτε χρυσάφι, ούτε ασήμι, ούτε πολύτιμο λίθο, αλλά τον άνθρωπο τον οποίο έπλασε "κατ΄εικόνα και ομοίωσή" Του.
Τούτον ο Πατέρας τον ύψωσε στα δεξιά Του, "σε θρόνο υψηλό" Τον εκάθισε, "μέχρι να τεθούν οι εχθροί Του κάτω από τα πόδια Του". Επειδή πρόκειται να έρθει κριτής ζωντανών και νεκρών, "του οποίου της βασιλείας δεν θα υπάρξει τέλος". Επειδή η δόξα είναι στον Πατέρα και στον Υιό και στο άγιο Πνεύμα και τώρα και πάντοτε και σε όλους τους αιώνες. Αμήν.
Βιβλιογραφία: το παραπάνω κείμενο ελήφθη από την εξαιρετική σελίδα Δρόμοι της Πίστης - Ψηφιακή Πατρολογία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου