Gold Cross

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Περὶ κατακρίσεως καὶ φόβου Θεοῦ



ββς σαΐας ναχωρητής
Θυμήσου τν Θε τι εναι παρν κα σ προσέχει, κα ,τι χεις στν καρδιά σου, εναι φανερ μπροστά Του. Πς λοιπν στν ψυχήν σου. ν φοβσαι μοιούς σου νθρώπους μαρτωλος ν μ δον τς μαρτίες σου, πόσον μλλον τν Θε πο τ βλέπει λα; Κα π ατ φανερώνεται φόβος το Θεο στν ψυχήν σου.
Κα
ν μείνεις μαζί του μένεις κίνητος ς πρς τ πάθη, πως εναι γραμμένο «σοι στηρίζονται στν Κύριον εναι σν τ ρος Σιών, δν θ σαλευθε στν αἰῶνα ποιος κατοικε στν ερουσαλήμ.» Κα σ κάθε πργμα πο κάνεις, ν πιστεύεις τι Θες βλέπει κάθε σκέψη σου, κα δν θ μαρτήσεις ποτέ. Σ᾿ Ατν νήκει δόξα στος αἰῶνες. μήν.
Περ κατακρίσεως
άν πολεμσαι π τν λογισμ τς περιφρονήσεως το δελφο σου κα πιθυμς ν τν προσβάλλς, ν νθυμσαι τότε, τι δι᾿ ατ σ παραδίδει Θες ες τος χθρούς σου. σκέψις ατ θ σ συχάζει. Διότι ατ μόνον γνώριζε, τι νθρωπος πο κατηγορε τν δελφόν του ερίσκεται μακρν π τν εσπλαχνίαν το Θεο. (Δηλ. εναι νάξιος ν τν λυπηθ δι τ σφάλματά του Θεός).
καλύτερος τρόπος ν ναπαύσς τν συνείδησίν σου εναι ν μν κατακρίνς τν πλησίον σου, κα ν ταπεινώνς τν αυτόν σου.
Μν κρίνετε δι ν μν κριθτε.
Μν καταδικάσετε δι ν μν καταδικασθτε.
Συγχωρτε τος συνανθρώπους σας δι ν σς συγχωρέσ Θεός.
ταν λοιπν δικούμεθα π κάποιον διαφοροτρόπως ν χαιρόμεθ, οχ δ πλς κα ς τυχε, λλ διότι μας δίνετε ς εκαιρία ν τν συγχωρέσουμε κα τσι ν λάβουμε κα μες π το Θεο τν φεσιν τν μαρτιν μας.
νας δελφς ρώτησε κάποτε τν ββν Ποιμένα· «Δν μο λέγεις, Γέροντα, πς θ μπορέσω ν γίνω τέλειος Μοναχός;» Ες πάντησιν Γέρων το επεν· Ἐὰν θέλεις ν πολαύσς σωτερικν γαλήνην κα νάπαυσιν κα δ κα ες τν μέλλουσαν ζωήν, ες κάθε περίπτωσιν ν λέγς μ ταπείνωσιν, ποος εμαι γώ, κα ν μν κατακρίνς κανένα.
ββς Παφνούτιος νέφερε τ ξς περιστατικόν. Κάποτε - λέγει - ν βάδιζα, χασα τν δρόμον κα περιεπλανήθην, ερεθες πλησίον νς χωρίου. ξαφνα συνήντησα δυ τομα, ναν νδρα κα μίαν γυνακα, ν ερίσκονται μεταξύ των ες στάσιν πρεπ. μέσως τότε ρχισα ν προσεύχωμαι δι τς μαρτίας μου, δι ν μν μο μείν εκαιρία ν κατακρίνω κα τοιουτοτρόπως πεμακρύνθην. Καθ᾿ δν νεφανίσθην νώπιόν μου γγελος μ μίαν ρομφααν ες τν χερα κα μο λέγει. «Παφνούτιε, λοι ο κατακρίνοντες τος δελφούς των, μ ατν τν ρομφααν (τ σπαθί) φονεύονται. Σ μως, πειδ δν κατέκρινες, λλ᾿ ταπεινώθης πέναντι το Θεο, ς ν σουν σύ, πο πραξες τν μαρτίαν, δι τοτο τ νομά σου νεγράφη ες τ βιβλίον τς Ζως.»
νας π τος σκητικος πατέρας επε τ ξς· «Δν πάρχει κάτω π τν ορανν γένος καλύτερον π τος Χριστιανούς, οτε μεταξ τν Χριστιανν τάξις καλυτέρα π τος Μοναχούς. κενα τ ποα βλάπτουν κα τος Χριστιανος κα τος Μοναχος περισσότερον π κάθε λλο, εναι μεταξύ τους μνησικακία κα κατάκρισις, τ ποα φ᾿ σον δυνηθ κανες κα πομακρύν π τν καρδίαν του, θ ζήση πραγματικς γγελικν βίον πάνω ες τν γν.
νας σκητς διηγετο, τι π εκοσιν τη πέμεινε γωνιζόμενος δι᾿ να μόνον λογισμν κα παρακαλν τν Θεν ν το δώσ τν δύναμιν ν θεωρ λους τος νθρώπους ς να, χωρς διακρίσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου