Gold Cross

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Γέροντας Εφραίμ: Ἡ εὐχὴ


Ν λέγς παιδί μου τν εχή, «Κύριε ησο Χριστ λέησόν με», μέρα κα νύχτα συνέχεια. εχ θ τ φέρ λα. εχ περιέχει τ πάντα, περικλείει τ πάντα, ατησι, παράκλησι, πίστι, μολογία, θεολογία κλπ. εχ ν λέγεται χωρς διακοπή.
εχ θ φέρ λίγον κατ᾿ λίγον ερήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. ερήνη κα γλυκύτης θ φέρουν περισσότερον εχή, κα εχ κατόπιν, περισοτέραν ερήνη κα γλυκύτητα κλπ. Θ ρθ στιγμή, πο ν θ σταματς τν εχή, θ ασθάνεσαι σχημα.
ταν μοναχός, βρ ατ τν χαρ κα τν ερήνη π τν εχή, τότε θεωρε σκύβαλα λα τ το κόσμου. Τότε δοξάζει τν Θεόν, πο τν ρπαξε π τν ματαιότητα το κόσμου. Τότε, σκέπτεται, τί θ εναι ραγε κε ες τν Παράδεισον, ν τν ξιώσ Κύριος, φόσον δ χορταίνει π χάρι, φόσον δ νοιώθει τέτοια μακαριότητα. Σκέπτεται τί θ εναι ραγε κενα τ νέκφραστα γαθά!
εχ λοιπν θ φέρ τν ερήνη κα τν γλυκύτητα, κα κατόπιν θ φέρ τ δάκρυα. Μόνα τους θ ρχονται τ δάκρυα. Εναι να λλο σκαλοπάτι τ δάκρυα. Πρτα θ ερς μ τν εχν μία χαρά, μία ερήνη κα γλυκύτητα. Πρτα θ νοιώσς ατά, κα κατόπιν φόσον θελήσ Θεός, μπορε ν γευθς κι λλες καταστάσεις. Π.χ. μία ρπαγ το νοός, κλπ.
σ παιδί μου λέγε τν εχή. Πίεζε τν αυτόν σου ν λέγς τν εχή. Οανδήποτε ργασία κι ν κάνς, λέγε τν εχή. νίοτε δυσκολεύεσαι ν λέγς τν εχ ταυτοχρόνως ες τν ργασία σου. Θ ρθ μως καιρός, που ν θ κάνς οανδήποτε ργασία, ν θ χς οανδήποτε πασχόλησι, θ λέγς ταυτοχρόνως κα τν εχή. Θ λέγεται μόνη της εχή. Τρόπον τινά, σν ν χς δυ γκεφάλους. νας θ λέγ τν εχήν, κα λλος θ κτελ οανδήποτε ργασία, οανδήποτε πασχόλησι.
ρπαγ το νος εναι προχωρημένη κατάστασις. Γίνεται π τν Θεόν, π τ γιον Πνεμα. ρπάζεται κα νέρχεται νος ες ψη δυσθεώρητα. Τότε ασθάνεσαι, τι φυγε νος σου. Τότε νος δηγεται π τν δύναμιν το Θεο. Τν δηγε που θέλει Θεός. Τότε ετε δοξολογε τν πειρον Θεόν, δηλαδ δηγεται ες δοξολογίαν, ετε βλέπει μυστήρια Θεο.
εχ πο λέγομεν, μς καθαρίζει λίγον κατ᾿ λίγον π τ πάθη.
Πολ φοβται διάβολος τν εχή. Φοβται τν εχή, πο σν πύρινος κύκλος, περικλείει τν εχόμενον. πως νέφερα ταν μίλησα περ πακος, δαιμονισμένος κενος, πο το ες πλησίον δ κελλί, ταν γινε καλ λόγω τς πακος του, μο λεγε: Λέγοντας τν εχή, βλεπα τν δαίμονα πέναντί μου ν ταράσσεται. Στν δεύτερη εχ ταράσσετο περισσότερον. Στν τρίτη γένετο φαντος.
γ κάποτε ταν μουν ρχάριος, πολεμήθηκα π τν διάβολο. Εχα σαρκικ πόλεμο. Ξάπλωσα ν κοιμηθ, λλ πόλεμος τς σαρκς δυνατός. ρχισα μ ζέσι ν λέγω τν εχή. Τότε μεταξ πνου κα ξύπνου βλέπω να νειρο, να ραμα: πέναντι ες τν ξώπορτα, τανε νας δαίμονας, πως τν περιγράφουν πατέρες, μ κέρατα, μ μαρα φτερά, κ.λ.π., κα κάγχαζε. Δν δύνατο μως ν πλησιάσ ες τ κελλί μου! Συνλθα. Πγα κα τ διηγήθηκα κατόπιν ες τν Γ. ωσήφ. Μο λέγει: Βλέπεις παιδί μου, τι μ τν εχή, τν κρατς ες τν ξώπορτα, κα δν μπορε ν σ πλησιάση!
Ες να μοναχό, εσήρχοντο λογισμο βλασφημίας. Το λέγαμε ν λέγ τν εχ συνέχεια, χωρς διακοπή. Ατς τ δικό του. Δν κουε. κανε κι λλες παρακοές. Δι τν μοναχν ατόν, προσηύχετο κα Γ. ωσφ κι γ πάρα πολύ. Μία φορά, μετ π πολ προσευχ πο κανα δι᾿ ατόν, σν ν μ πρε πνος. Τότε βλέπω σ πόστασι τινά, σν ν το μι γυνακα, ποία τραγουδοσε κα τν μοναχν δι τν ποον προσευχόμουν πρίν, ν πηγαίνει πρς τ κε. Τν φωνάζω μ τ νομά του. Ατς τίποτε. Δν σταματ. Συνεχίζει ν πηγαίν πρς τ κε. Τν ξαναφωνάζω. Ατς πάλι δν σταματ. Δι τρίτη φορ φωνάζω. Πάλι δν σταματ. Συνλθα. Πληροφορήθηκα οτω, τι ατν δν τν πειράζει διάβολος. Δηλαδ μόνος του, θεληματικά, πηγαίνει πρς τν διάβολον. Ατς μόνος του εναι πειρασμός!
νοερ προσευχ λίγον κατ᾿ λίγον, φέρνει τν νθρωπον ες τν πρώτην χάριν το βαπτίσματος.
Προσοχ ν μ λυπήσ νας τν λλον. ταν λυπηθ δελφός, δν μπορες ν κάνς προσευχή. Σβήνει προσευχή!
Γ. ωσφ λεγε ες τος ποτακτικούς του: π σς δν θέλω τίποτε. γ θ μαγερεύω. γ θ σς διακον. π σς θέλω μόνον μέρα νύχτα προσευχή, μετάνοια, κυρίως δάκρυα. Τίποτε λλο δν θέλω, μόνον βία ες τν προσευχήν, κα δάκρυα μέρα – νύχτα.
Μι φορ ερισκόμενος ες τν γίαν ννα, ες τ κελλ το τιμίου Προδρόμου, κα θέλοντας ν προσευχηθ δν μποροσα, διότι κάτω π τ κελλ γίνετο μεγάλος θόρυβος, πολ φασαρία κα φωνές. Σκεπτόμουνα πς θ κάνω προσευχν μ τόσον θόρυβον. Τότε λέγοντας τν εχ μ τ στόμα, δοκίμασα ν μπ μέσα μου, ες τν αυτόν μου. Προσπαθοσα κα προσευχόμουν ν μ βοηθήσ Κύριος! π μίαν ρα δν κουγα τίποτε. ταν βγκα, ταν συνλθα, βρ λέγω, πο βρισκόμουνα π τόσην ρα; Τότε κατάλαβα σχετικ μ τν νοερ προσευχήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου