Gold Cross

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Γέροντας Εφραίμ: Περὶ νοερᾶς προσευχῆς


Περ νοερς προσευχς
ρώτησις (μοναχο τινος Θεολόγου): νοερ προσευχ εναι σν δρόμος, να λθ χάρις το Θεο. Δν πάρχουν λλοι δρόμοι γι ν συναντήσ κανες τ χάριν;
πάντησις: Δν μπορομε ν περιορίσωμεν τν Θεν κα ν το πομε, π ατν τν πλευρν ν μς δώσ τν χάριν. χάρις ερίσκεται δι πολλν μέσων. Δι τς λεημοσύνης, δι τς ξομολογήσεως, δι τς μεταλήψεως, δι τς προσευχς, κλπ. Δι τν πρώτων μως ργε ν βρ νθρωπος τν χάριν, ν μ τν νοερ προσευχή, κατ συντομότερον δρόμον βρίσκει τν χάριν.
Κάνοντας νθρωπος νοερ προσευχή, ρχεται σιγ-σιγ σ πάθεια. Φεύγουν λες α παραφυάδες, λα τ ζιζάνια π τ μυαλ το νθρώπου, κα μένει νθρωπος τρόπον τιν σκέτος, πότε νοερ προσευχ κατόπιν κτίζει.
ρώτησις: Δηλαδ πρτα θ γκρεμίσ τ νομα το Χριστο τν παλαιν νθρωπον μέσα, θ τν ξεθεμελιώση, κα πειτα θ κτίσ τν καινούργιο νθρωπο τς χάριτος;
πάντησις: Ναί, κάπως τσι.

Περ τς εχς
Συμβουλς τινές, ες πνευματικν το τέκνον: λοι ο γιοι Πατέρες φωνάζουν. Τν πρώτην θέσιν το κάθε Χριστιανο τν κατέχει προσευχή. Θέλεις ν κάνς κατάστασιν; Προσεύχου. Θέλεις ν σωθς; Προσεύχου.
λες α προσευχς καλς κα γιες εναι, λλ νοερ προσευχή, εναι βασίλισσα ατν: Κύριε ησο Χριστ λέησόν με. π ατν τν μικρούλαν, λλ παντοδύναμιν προσευχήν, ξεκίνησαν ο γιοι πατέρες, κα γιναν φωστρες τς κκλησίας.
Λέγε συνεχς, σο μπορες περισσότερες φορς τν μέρα κα τν νύχτα ατν τν εχούλα, κα ατ θ σ διδάξ ατ πο θέλεις, ατ πο δν γνωρίζεις. Βιάσου σ ατν τν εχούλα.

Περ προσευχς
Νουθεσίαι ες συγγεν το κόρη: Σ συμβουλεύω λοιπν ν προσεύχεσαι συχνά. Ν λέγς τν εχή: Κύριε ησο Χριστ λέησόν με. σο μπορες συγχνότερα. Ν βάλς μίαν καλν ρχήν, κα μ τν καιρν θ ασθανθς τν γλυκ καρπ – χαρά, γλυκύτητα κα εφροσύνη.
σο μπορες, ν φυλάττς καθαρότητα σώματος κα ψυχς. Συστολ τν ασθήσεων κα σμικρολογία. δίως ν φυλάζεσαι π τς κακς συναναστροφές.
Καμία λλη ρετ δν νώνει τν νθρωπον μ τν Θεόν, σον προσευχή. σο γι τ σκιρτήματα το Πνεύματος, δν εναι καιρς κόμη, εναι νωρίς. σ βάδιζε τν δρόμον πο σο ποδεικνύω, λέγοντας ατν τν μικρολα εχολα, τό: «Κύριε ησο Χριστ λέησόν με» «ησο γλυκύτατε, λέησόν με», κα θ τ ερς μόνη σου. Κα ταν πανάγαθος Θες εδοκήσ ν σ χαριτώσ, ν γνωρίσς τν γλυκύτητά του, τότε θ γίνς ξαλλος π χαράν. Τότε θ γνωρίσς, τί θ π σκίρτημα, μλλον, πς ψυχή σου θ φεύγ π τ σμα, θ διαπερν τος ορανούς, θ σχίζ τ τάγματα τν γγέλων κα ρχαγγέλων, να συναντήσ τν γλυκύτατον τς Νυμφίον… Κα λλα πολλά, τ ποα γ δν πρέπει ν σο τ προλέγω.
Προχώρα πως βαδίζς, κα τότε θ δς μ τν περά σου, τί εναι ατς κόσμος, δηλαδ ο δόξες κα τ μεγαλεα του. τι λα ατ μς γίνονται μπόδια ες τ ν ρέσωμε ες τν Θεόν. Πολλ εναι τ μπόδια γι ν εαρεστήσωμε τν θεόν. Τ μεγαλύτερον π λα εναι ατς διος νθρωπος, κα πειτα ρχεται διάβολος.
που κι ν ερίσκεσαι, ν προσεύχεσαι. χι μόνον μέσα στν κκλησία, λλ κα πουδήποτε λλο ν λέγς ατν τν χαριτόβρυτο εχούλα. Κα κκλησία κα θρόνος Θεο κα παράδεισος, εναι ατ καρδία το νθρώπου. Καθς κα τ ντίθετον. Κα κόλασις κα θρόνος το διαβόλου πάλιν εναι καρδία το νθρώπου. Στν θέλησιν λοιπν το νθρώπου εναι, ν κάν τν καρδίαν το Παραδείσου κα θρόνον Θεο, προσευχόμενος, κα ποιώντας ργα καλά, κα οχ το διαβόλου.
Γέροντάς μου μακαρίτης Γ. ωσήφ, εχε γράψει λόκληρο βιβλίον περ συχίας κα προσευχς. Στ κεφάλαιον περ θείου ρωτος γραφε:
Στος ορανος σ᾿ ναζητ,
ψάχνω γι
ν σ ερ,
κι
ταν σκιρτς κατανο,
τι μέσα μου σ χω.
Δηλαδ τν ησο Χριστόν. Χριστς διαρκς φωνάζει στ Εαγγέλιό του « Βασιλεία τν ορανν, ντς μν στι».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου