Gold Cross

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης: Περὶ Χάριτος



Ερισκόμενος μία φορ ες κατάστασιν χάριτος, παυσα ν λέγω τ «Κύριε» π τν εχή, κα λεγα μόνον «ησο Χριστ λέησόν με». σον περισσότερον πλήθαινε χάρις, παυσα ν λέγω κα τ «Χριστέ». Κατόπιν παυσα κα τ «λέησόν με», κα λεγα μόνον τ «ησο μου». χάρις συνεχς ηξανε. φθασε στιγμή, πο δν μποροσα ν επω, οτε τ «ησο μου», λλ κύταζα μ σηκωμένη τν κεφαλ πρς τ πάνω καθηλωμένος, σχεδν κίνητος. Τότε βρίσκεται κανες σ μι προεκστατικ κατάστασι. χει βέβαια, κόμη τς ασθήσεις του. π κε κα πέρα εναι κστασις. Ερισκόμενος κανες σ ατ τν κατάστασιν, χει μέσα του ρρητο γλυκύτητα, μακαριότητα, δάκρυα, θεον ρωτα, κλπ., κα λόγ τούτων τ σμα καθηλοται.
Τέτοια κατάστασις ρχεται ες τ τέλος, δηλαδ εναι τ τέλος, κβασις τς καρδιακς προσευχς, γίνεται ταν νεργήσ προσευχή.
ββς σακ λέγει, τι ταν πισκιάσ χάρις ες τν προσευχόμενον, νομίζει τι ατς εναι παράδεισος, παρχ το παραδείσου. Πολλς φορς λέγοντας τν εχούλα, ασθάνεσαι χαρά, ερήνη, μακαριότητα. Πολλς φορς τσι ερισκόμενος, επα ες τν Γ. ωσήφ: Κα ες κόλαση ν εμαι, δν μ πειράζει ρκε τν εχ ν λέγω.
ρώτησις: Τς εχς χάρις κα χαρ πο σταλάζει μέσα μας, εναι κανή, ν δώσ στν νθρωπον, ν ποκτήσ γι᾿ ατν τόσην γάπην πο ν λέγ: μόνον τν εχν ν χω, κα που εναι εχή, θ βρεθ κα παράδεισος γύρω – τριγύρω; Ατ εναι πειδ εχ χει τ νομα το Χριστο; Κα που εναι τ νομα το Κυρίου βρίσκεται χάρις;
πάντησις: Ναί, που τ νομα το ησο Χριστο, νεργε χάρις. Γιατί κάνομεν νοερ προσευχή; Γιατί ργαζόμεθα νοερ προσευχή; Γι ν βρομε τν καρπν το βαπτίσματος τν ποον χάσαμε.
ταν ρθ πάτερ μου νέργεια τς νοερς προσευχς, νομίζεις, τι ατς εναι παράδεισος. Ατ πο ασθάνομαι μ φθάνει. Δν θέλω τίποτε λλο. ταν ρθ χάρις, τότε θ σ κάν χαριτωμένον. ρκε ν ρθ χάρις. λος κόπος εναι γι ν ρθ κα ν νεργήσ χάρις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου